«Փաշինյանը կրկին անգամ գնաց հանրությանը սևի ու սպիտակի բաժանելու իր սիրելի ճանապարհով»․ Գևորգ Գորգիսյան

«Լուսավոր Հայաստան» կուսակցության փոխնախագահ Գևորգ Գորգիսյանը գրում է․ «Նիկոլ Փաշինյանը հերթական անգամ գնաց հանրությանը սևի ու սպիտակի բաժանելու իր սիրելի ճանապարհով։
Երկրի համար այս դժվարագույն պահին, երբ պատերազմից 5 է պակաս և հիմա, առավել քան երբևէ մեզ պետք է համերաշխություն՝ դիմակայելու ծանրագույն մարտահրավերներին, մեզ էլի տանում են միմյանց ատելու ճանապարհով։
Իրականում, մեր առաջ չկա դրած այն այլընտրանքը, որի մասին խոսում է վարչապետը։ Բայց մեր առաջ կա դրած շատ ավելի բարդ խնդիր, ինչպես ամրապնդել պետականությունը ու չդառնալ հերթական ձախողված պետությունը։
Եթե նույնիսկ հարցը դրված լիներ վարչապետի ներկայացված երկփեխկվածությամբ, ապա նույնիսկ այս դեպքում ակնհայտ է, որ Փաշինյանը այլևս ձախողված ղեկավար է և չի կարող որևէ պարագայում ղեկավարել անկախության և ինքնիշխանության ճակատը։ Ու եթե ես կողմ եմ Հայաստանի ինքնիշխանության ամրապնդմանը, բնավ չի նշանակում, որ պիտի կողմ լինեմ Փաշինյանին։ Ու հակառակը. եթե մարդիկ պահանջում են Փաշինյանի հրաժարականը, դա ոչ մի կերպ չի նշանակում, որ նրանք դեմ են Հայաստանի անկախությանը։
Եթե անկեղծ, ես այս պահին իրոք չգիտեմ, այս անկայուն վիճակում, պատերազմի, նախաշեմին, Արցախի հայության գոյաբանական հարցերի այս վիճակում, որն է ավելի վտանգավոր հեղափությամբ հեռացնել Փաշինյանին, թե լուռ հետևել նրա չկշռադատված հերթական սխալ քայլերին։
Բայց ամենը հաշվի առնելով, կարելի է հստակ պնդել, որ նույնիսկ այս բոլոր փորձությունների միջով անցնելով, Փաշինյանը այդպես էլ չդարձավ պետական գործիչ։ Նա շարունակում էր լինել հեղափոխական առաջնորդ, ում անդադար պետք է թշնամի, ում դեմ ինքը պետք է ապստամբի և հերոսաբար մարտնչի։ Ու եթե իրականում այդպիսի հակառակորդ չլինի էլ, նա կհորինի այդ դևին այդպիսով մեր երկիրը անդադար պահելով տուրբուլենտ ու լարված վիճակում։
Եթե Փաշինյանը լիներ իրոք պետական գործիչ, նա այսօր պիտի ունենար մի օրակարգ. հաստատել համերաշխություն, որը հնարավոր կդառձներ երկրի առաջ ծառացած խնդիրները լուծել, եթե նույնիսկ դա կպահանջի իր իշխանության մասնակի կամ նույնիսկ ամբողջական կորուստ։
Այս ծանր վիճակում, թող Աստված մեզ խոհեմություն տա ու պահապան լինի մեր Երկրին։ Դժվարին ժամանակների ավարտից դեռ շատ հեռու ենք»։