«Մի՞թե ժամանակը չէ մասնագիտական խմբերով համակարգային աշխատանքի անցնելու ընդդեմ ապահայկական քարտեզի». Նարինե Դիլբարյան

Հայոց լեզվի պատմության ամբիոնի դոցենտ Նարինե Դիլբարյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է. «Հայությունն ամբողջ ազգով, հանրության տարբեր շերտերով առաջնորդի է սպասում, մի կարճ պահ մի թևով ոգևորվում, հետո նորից հուսախաբվում, թևաթափ նզովում իր անզորությունը։ Հայացքն անցյալից ներկա՝ «Ղարաբաղ» կոմիտե, ԱԺ ընդդիմադիր խմբակցություններ, նախաձեռնություններ, արդյունքն՝ անմխիթար։ Իսկ երկրի հակառակ կողմում ծրագրային աշխատանք է, հետևողական կազմաքանդում, թրքաբաժանում քարտեզի, պատմության, ոգու, դատաիրավական, ռազմաքաղաքական, գիտական, կրթական համակարգերի ներուժի ջարդում…. Միթե ժամանակը չէ անձի սպասումից մասնագիտական խմբերով համակարգային աշխատանքի անցնելու ընդդեմ՝ ապահայկական քարտեզի, տնտեսության, դիվանագիտության, ապազգային գիտության ու կրթության, Հայաստանի Հանրապետությունը աշխարհում ու տարածաշրջանում ինքնավար մարզի վերածելու։ Ինչու եք լռում։ Մեսրոպ Մաշտոցի անունն է դարերով հնչել՝ փրկեց հայերին ուծացումից, բայց առանց թիմի, ավագ ու կրտսեր համախոհների, գործընկեր աշակերտների նա ոչինչ չէր անի։ Պատմությունը նրանց դերը ստվերել է, բայց աշխատանքի կատարողն ու հաջողության գրավականը նրանք էին։ Համախոհների այդ թիմն է պետք, ոչ թե անձը…..Սխալ տեղ ենք դուռ փնտրում»։