«Հեղափոխությունը ժամանակակից հային սովորեցրեց մոռանալ անհարմարը». Միքայել Մինասյան

Սուրբ Աթոռում ՀՀ նախկին դեսպան Միքայել Մինասյանը թելեգրամյան իր էջում գրել է. «Ժողովուրդների վերաբերմունքն «Աստված» հասկացության նկատմամբ բազմաթիվ փոխակերպումների է ենթարկվել։ Աստծուն սպանեցին, կուրորեն երկրպագեցին, սպանեցին նրա անունով։ Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ քրիստոնեության դեմ պայքարի ժամանակ նրանք որոշեցին փոխարինել Աստծուն և հանդես եկան Գերագույն Էակի պաշտամունքով: Նիցշեն հայտարարեց Աստծո մահվան մասին, իսկ պոստմոդեռն գործիչները, զարգացնելով այս թեզը, դրա վրա կառուցեցին մի ամբողջ փիլիսոփայական դպրոց։ Նրանք ծաղրում էին Աստծուն Charlie Hebdo-ի նման հրապարակումներում և Օլիմպիական խաղերի բացման ժամանակ, նրանք ինքնահաստատվում էին նրա հաշվին, բայց ամենակարևորը՝ նախընտրեցին մոռանալ նրան։ Գիտակցաբար, կամավոր՝ օգտագործելով ոստիկանական պրոտոկոլի անշնորհք լեզուն, եսասիրական նկատառումներով:

Ամբողջ խնդիրն այն է, որ քանի կա Աստված, կա հիշողություն: Արվածի ու չարածի մասին, խոսքերի, ակնարկների, մտադրությունների մասին։ Հիշատակ սրբավայրերի կորստյան, հանգուցյալների հիշատակ, անմեղ զոհերի հիշատակ, նահատակների հիշատակ:

Հեղափոխությունը ժամանակակից հային սովորեցրեց շատ արդյունավետ կերպով մոռանալ անհարմարը։ Անտեսեք այն, ինչը ցավեցնում է: Անտեսեք բարոյական սկզբունքները, դադարեք կարեկցել։

Մտածեք, այս պահին տասնյակ հայեր պահվում են ադրբեջանական բանտերում։ Նրանք դատվում են շինծու մեղադրանքներով։ Նրանք ենթարկվում են խոշտանգումների։ Նրանք ծաղրում են նրանց։ Նրանց հանցանքն այն է, որ նրանցից յուրաքանչյուրն իր ուժերի և խելքի սահմաններում փորձել է ինչ-որ բան անել մեր հասարակության համար՝ շարքային զինվորից մինչև Արցախի քաղաքական ղեկավարություն։

Հայաստանի իշխանությունները թքած ունեն նրանց վրա, չեն որոշում նրանց կարգավիճակը, չեն խոսում այդ մարդկանց մասին միջազգային կազմակերպություններում, գործընթացներ չեն նախաձեռնում միջազգային ատյաններում, նրանք որոշել են մոռանալ այդ մարդկանց մասին։ Կա՛մ այն ​​պատճառով, որ շահութաբեր է, կա՛մ հարմար է, կա՛մ այն ​​պատճառով, որ այն արդեն ակտուալ չէ, այսինքն՝ պահանջարկ չունի։

Կամավոր մոռացությունն ինստիտուցիոնալացված կեղծավորության ամենաարդյունավետ գործիքն է: Օրուելյան երկիմաստության մեջ տեղավորվող՝ «այստեղ մոռացե՛ք, իսկ այստեղ չհամարձակվե՛ք»-ը բռնապետի սիրելի գործիքն է: Այս լուսավոր տոնին (իսկ այսօր Մարիամ Աստվածածնի վերափոխման օրն է) ես կաղոթեմ մոռացվածների համար։ Աստվածամորը կխնդրեմ մեր բանտարկյալների համար, հանգստություն կխնդրեմ անմեղ զոհերի համար։ Կխնդրեմ վերադարձնել մարդկանց հիշողությունը՝ միակ բանը, որը նախիրը հասարակություն է դարձնում»: