«Ամենատարբեր քաղաքական խաղերի մեջ ներքաշեցին բանակն ու թուլացրեցին նրա հեղինակությունը»․ Արթուր Գևորգյան

Քանդակագործ Արթուր Գևորգյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Սպայի պատիվ․ Այս մասին խոսվում է Սրբազան պայքարի մանիֆեստում։
Հայկական բանակի կազմավորման ընթացքը հիշում եմ ու քանի դեռ առաջին պատերազմում կռված տղեքն էին հրամանատար, չէիր կարողանա պատկերացնել, որ Արցախը կդատարկվի։
Կար արժեհամակարգային սահման։
Առհասարակ բանակ ու սպա ասելիս միշտ պատկերացրել եմ, որ սպան պտի ունենա լավ ֆիզիկական պատրաստվածություն, հասակ, ունենա քաղաքացիական մասնագիտություն։
Տիրապետի երեք լեզուների, որոնցից թշնամու լեզուն պարտադիր։
Ունենա ընտանիք ու շատ երեխեք։
Ապրի միջին խավին վայել պայմաններում։
Անցած լինի ոչ ֆորմալ կրթության հարուստ ճանապարհ։ Լինի կարդացած։
Ունենա մաքուր կենսագրություն
Մի գուցե շատ են այս պահանջները, բայց և սպա դառնալը պտի լինի ոչ դյուրին ու շատերը պտի ընդունվեն սպայական դպրոցներ, բայց քչերը պտի ավարտեն։
Բայց կա հասարակության խնդիրը ևս։
Հասարակության մեջ պտի հարգանք վայելի ու հասարակությունը պարտավոր է հարգել իր պաշտպանին։
Պարտված բանակի սպային հարգելի բարդ է լինելու և իրենք էլ լավ գիտեն, թե ինչ տիպի կտակ է պարտված բանակը։
Այս իշխանությունները իրենց ամենատարբեր քաղաքական խաղերի մեջ ներքաշեցին բանակը ու թուլացրեցին բանակի հեղինակությունը։
Միայն ելակի պատմությունը բանակը վարկաբեկելու համար բավարար էր, չհաշված մինչ 18, իսկ նաև հետո բանակի վերաբերյալ ամենատարբեր ստերի տարածումը որոնք սկսվել էին դեռ 90 ականներին և բանակի ներսում կատարվածն էլ իր դերն ունենցած։
Հիմա, եթե Աստծո կամոք կարողանանք նորմալ երկիր սարքել, առաջին խնդիրը լինելու է բանակը բոլոր իմաստներով և բանակի հրամկազմը»։