«Պուտինն ու Թրամփը եվրոպական անվտանգության համակարգն են քննարկում՝ փուլային տրամաբանությամբ»․ Հակոբ Բադալյան

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանի թելեգրամյան գրառումը․ «Սերգեյ Լավրովը հայտարարել է, որ Ռուսաստանը համաձայն է, որպեսզի Ուկրաինայի անվտանգությունը հավասարապես երաշխավորվի այնպիսի երկրների մասնակցությամբ, ինչպիսիք ԱՄՆ, Չինաստանը, Ֆրանսիան ու Մեծ Բրիտանիան են:

Փաստացի, Լավրովը մատնացույց է արել ՄԱԿ ԱԽ հինգ մշտական անդամ երկրներից չորսին: Հինգերորդը Ռուսաստանն է: Լավրովը հայտարարել է նաև, որ քննարկել Ուկրաինայի անվտանգության երաշխիքների համակարգը առանց Ռուսաստանի՝ անիմաստ է:

Արդյո՞ք Լավրովի մատնանշած համակարգը քննարկվել է Ալյասկայի հանդիպմանը: Դրանից հետո Թրամպը խոսում է երաշխիքների մասին, քննարկում հարցը եվրոպացիների հետ, թեև դետալները հայտնի չեն: Բայց դժվար է այս դեպքում չհամաձայնել Լավրովի հետ, որ այդ հարցերը քննարկել առանց Ռուսաստանի, կլինի անհեռանկար:

Միաժամանակ նաև հասկանալի է, որ ասելով Ուկրաինայի անվտանգության համակարգ, այդ թեման քննարկող կենտրոնները իհարկե նկատի ունեն եվրոպական անվտանգության նոր համակարգն ընդհանրապես: Սպիտակ տանը Թրամպի հետ հանդիպմանը այդ մասին բաց տեքստով էին խոսում է Բրիտանիայի վարչապետ Սթարմերն ու Ֆրանսիայի նախագահ Մակրոնը:

Հարցը այստեղ սակայն այն չէ, որ նրանք հորդորում են անվտանգությունը դիտարկել եվրոպական շրջանակով, այլ ոչ միայն ուկրաինական: Հարցն այն է, որ նրանք թերևս մտահոգ են, որ եվրոպական անվտանգության նոր համակարգի առնչությամբ կարող է ձևավորվել Թրամպ-Պուտին ընդհանուր մոտեցում, որը պարզապես քայլ առ քայլ պարտադրվի Եվրոպային, այն բանից հետո, երբ ինչ-որ հանգուցալուծումներ գտնվեն Ուկրաինայում:

Ուկրաինայի պատերազմ այսօր այդ իմաստով Եվրոպայի համար սուբյեկտության ռեսուրս է: Եթե ուկրաինական հարցում լինի որևէ հանգուցալուծում, ապա հետո եվրոպական համակարգի ավելի լայն հարցում եվրոպացի դերակատարների սուբյեկտությունը կնվազի զգալի:

Եթե պայմանական բնութագրեմ, ապա ըստ իս հարցը հետևյալն է: Պուտինն ու Թրամփը եվրոպական անվտանգության համակարգն են քննարկում ու համաձայնեցնում, բայց փուլային տրամաբանությամբ՝ նախ ուկրաինական կարգավորում, հետո նոր եվրոպական համակարգ: Եվրոպացիներին այս փուլային տրամաբանությունը չի բավարարում, հենց նշածս պատճառով՝ եթե Ուկրաինայում լինի շատ, թե քիչ ժամանակ ենթադրող հանգուցալուծում, ապա դրանից հետո եվրոպական դերակատարների, մասնավորապես արևմտաեվրոպական դերակատարների կշիռը կարող է նվազել էապես, երբ կգա արդեն եվրոպական համակարգի փուլը: Թերևս այդ պատճառով, իմ տպավորությամբ, նրանք ուկրաինական հարցում փորձում են պնդել փաթեթային պայմանավորվածությունների մասին»։