«Մարդիկ զնդանված են, որովհետև խոսել և գործել են նիկոլիզմի հիբրիդային ռեժիմի դեմ»․ Արեգ Սավգուլյան

«Երեկ գործընկերներով կառույցում զրուցում ենք քաղբանտարկյալների նկատմամբ հանրության անտարբերությունից և «հանցավոր լռությունից»։ Անուններ ենք տալիս մարդկանց, որոնց մասին երկար ժամանակ է խորհրդավոր լռություն է տիրում։ Մարդիկ, որոնք չեն առաջնորդվել նեղ, կարիերիստական նկրտումներով, ապահովված են սոցիալապես, հաջողակ իրենց կյանքում, բայց զնդանված են, որովհետև խոսել և գործել են նիկոլիզմի հիբրիդային ռեժիմի դեմ։
«ՀայաՔվե»-ի համակարգող Ավետիք Չալաբյանը վերոնշյալ անձանցից մեկն է։ Մեզ խորհուրդ էր տալիս ավելի զուսպ լինել, ավելի զգուշավոր մտքերի մեջ, բայց ինքն էր վազում առաջնագիծ, երբեմն գլուխը կորցրած այն քաղաքական ռոմանտիզմով և ավյունով լի երիտասարդների պես (չնայած ամենապրագմատիկն է և հաշվենկատը), որոնք հաճախ մոռանում են, որ քաղաքական մարտադաշտը ևս ունի իր խաղի կանոնները և այս կռիվը մի հոգու խնդիր չէ։ Բայց ինչպես ինքն էր կատակով նշում, երբ նիստերի կամ ընկերային հավաքների ժամանակ վիճում էինք, որ ինքն «առաջինն է հավասարների մեջ», այո՛, ինքն էլ իր վրա ընդունեց ընդհանուր հարվածը որպես 1-ինը հավասարների մեջ։ Մենք Ավոյի մասին ամեն օր չենք խոսում, իր հասցեին փառաբանման և դրվատանքի խոսքեր չենք ձոնում և քաղբանտարկյալի կարգավիճակը չենք շահարկում կամ քաղաքական իմաստով չենք կապիտալիզացիայի ենթարկում, որովհետև մեր խնդիրը անձերը չեն, և մենք անհատապաշտական կառույց չենք, մենք հարատև հայկական պետության տեսլականի գաղափարակիրն ենք և այդ գաղափարի, մտքի և ոգու մարտիկներից առաջինը Ավետիքն է, որն այսօր իր ուսերին կրում է ընտրովի արդարադատության լուծը»։