Երեքշաբթի, 22 սեպտեմբերի, 2026 թ.
|
Ստեփանակերտում`   +24 °C

«Ի՞նչ սրտով ու ի՞նչ բարոյականությամբ է հնարավոր լռեցնել ցավը, մոռանալ ամեն ինչ ու կրկին փարվել թուրքին». Նաիրի Հոխիկյան

«Ի՞նչ սրտով ու ի՞նչ բարոյականությամբ է հնարավոր լռեցնել ցավը, մոռանալ ամեն ինչ ու կրկին փարվել թուրքին». Նաիրի Հոխիկյան
190
Կիրակի, 16 օգոստոսի, 2026 թ., 12:48

Լրագրող Նաիրի Հոխիկյանի ֆեյսբուքյան գրառումը. «Քարտեզի վրա Հայաստան-Թուրքիա սահմանին նայելիս տեսնում ենք գյուղեր, որոնք գրեթե բոլորը բնակեցվել են 1830-ականներին պատմական Հայաստանից տեղահանված հայերով ու հատկապես 1915-ի ցեղասպանությունից փրկվածներով։
Այդ գյուղերի նույնիսկ անուններն են ցավոտ՝ Շիրակավան, Հայկաձոր, Անիավան, Կողբավան, Տալվորիկ, Ջանֆիդա ու տասնյակ նման բնակավայրեր, որոնք կորցրած հայրենիքի կարոտի ու այդ նույն հայրենիքի ազատագրման երազանքի մասին են։
Այդ գյուղերի բնակիչների արյան մեջ տառապանք ու ցավ է թուրքերի դաժանության հետևանքով։ Այդ գյուղերի բնակիչների արյան մեջ իրենց սպանված պապերի ու տատերի աղաղակն է։
Իսկ ինչպե՞ս, ի՞նչ սրտով ու ի՞նչ բարոյականությամբ է հնարավոր լռեցնել այդ ցավը, մոռանալ ամեն ինչ ու կրկին փարվել թուրքին՝ հանուն մի փոր ուտելիքի»:

Աղբյուրը`   Նաիրի Հոխիկյան