«Սա համայնքային միջոցների վատնում է». Լևոն Բարսեղյան

«Ժուռնալիստների «Ասպարեզ» ակումբի խորհրդի նախագահ Լևոն Բարսեղյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «ՏԻՄ համակարգի երկու խնդիրների մասին

1. Երևանի «ՏԻՄ մասին» օրենքով ավագանու անդամը կարող է փոխհատուցում ստանալ որպես ավագանու անդամ կատարած ծախսերի համար ՄԻՆՉԵՎ նվազագույն աշխատավարձի չափով՝ ամսական, ավագանին էլ իր որոշմամբ կրկնել է այդ դրույթը և արդեն 6-7 տարի է, ինչ բոլոր անդամները նվազագույն աշխատավարձի չափով այսպես կոչված «փոխհատուցում են ստանում կատարած ծախսերի համար»: Արդեն ընդհանուր առմամբ ավելի քան կես միլիոն ԴՈԼԱՐ:

Սակայն չկա որևէ ապացույց, թե այդ ծախսերը կատարվել են. բենզինի կտրոն, տոմասկ, բլոկնոտ, գրիչ, ԶԼՄ-ներով հայտարարության ծախս և այլն, այն, ինչ կապ կունենար ավագանու անդամի պարտականությունները կատարելու հետ: Եկամտահարկ էլ չեն տալիս, չեն էլ կարող տալ, որովհետեւ դա եկամուտ չի համարվում, այլ կատարած ծախսի փոխհատուցում: Օրենքով դա աշխատավարձ կամ հոնորար չէ:

Այս մասին գրել եմ 1-2-3-4-5-6 տարի առաջ, բացատրել եմ, որ դա համայնքային միջոցների վատնում է, հրապարակային հայտարարություններ եմ արել, դիմել եմ Երևանի քաղաքապետարանին, ՀՔԾ, դիմել եմ դատախազություն, սա սկսվել է պարոն Տարոնի ժամանակներում ու շարունակվում էր դրանից հետո: Բոլոր ատյաններում համարել են, որ օրինազանցություն չկա, լավ է, բա «աշխատում են ...» , բացատրել եմ, որ դա աշխատավարձ չէ, ավագանու անդամները որպես ավագանու անդամ աշխատավարձ ստանալ չեն կարող: Բացատրել եմ, որ ավագանու անդամը ԿԱՏԱՐԱԾ ԾԱԽՍԵՐԻ համար կարող է փոխհատուցվել ընդամենը: Չէ, չի օգնում, ոչ ոք պատասխանատվության չի ենթարկվել էս ծախսերի համար:

Սա որպես նախադեպ խայտառակ հետևանքներ ունի: Մի գործարար կարող է ծախսերի մասը բանավոր պատմել, ասել, որ շատ է ծախսել, բայց ապացույց չունի, թե ծախս է արել: Այդպիսով, նվազեցնելով շահույթը կամ վերացնելով այն, համարելով, որ վնաս է աշխատում, երբ հարկայինը հարցնի, թե ուր են ծախսերիդ ապացույցները կասի՝ դե արել եմ, այնպես, ինչպես Երևանի ավագանու անդամներն են անում, ՀԴՄ կտրոններ չունեմ:

Էս գրոտեսկը պետք է վերացվի: Դա կարող են վերացնել նախ իրենք՝ հենց ավագանու անդամները՝ հրաժարվելով որևէ չհիմնավորված փոխհատուցումից, հետո վերադարձնելով չհիմնավորված եկամուտները և այլն, եթե կկամենան իհարկե: Եթե չէ, կստացվի, որ պարոն Տարոնը երբ շաբաշներ էր տալիս իր ժամանակվա ավագանու անդամներին, շատ էլ լավ էր անում:

2. Մյուս 501 համայնքների ավագանու անդամների կատարած ծախսերի փոխհատուցումը կարող է լինել պատգամավորի համանման ծախսի մինչև 30 տոկոսի չափով, այսինքն՝ 15.000 դրամ ամսական, ոչ ավելի: Երևանի ավագանու անդամի դեպքում մինչև նվազագույն աշխատավարձի չափով, իսկ ավագանու որոշմամբ՝ հենց նվազագույն աշխատավարձի չափով, իսկ մյուսների դեպքում՝ մինչև 15.000 դրամ: Տարիների ընթացքում նվազագույն աշխատավարձը շարունակ աճում է, Երևանի ավագանու անդամները շարունակել են ստանալ հենց նվազագույն աշխատավարձի չափով «փոխհատուցում», իսկ 15.000 դրամը մնում է 15.000 դրամ: Սա էլ շշմելու խտրականություն է, որ դրել են սերժիկները ու մինչ հիմա չի փոխվել: Ինձ հայտնի չէ, գոնե մեկ դեպք, երբ մյուս 501 համայնքներից որևէ մեկի ավագանու անդամը փոխհատուցում ստացած լինի որպես ավագանու անդամ իր կատարած ծախսի համար: Գուցե կան՝ եզակի:

Տեսնես, ով և երբ պետք է վերացնի առաջին կետում պատմածս ապօրինությունը և վերականգնի Երևանին հասցված վնասը և վերացնի խտրականությունը: Տեսնես՝ էս անգամ ո՞վ է անտեսելու այս պրոբլեմն ու գրառումը, ասես չի էլ կարդացել:

Այս իրողությունները գալիս են հաստատելու, որ ՏԻՄ-ի նկատմամբ եղել է և կա շատ մակերեսային, ջրալի վերաբերմունք: Բազմաթիվ խնդիրներ կան նաև, որոնց անդրադարձել եմ ու կանդրադառնամ առաջիկայում. ընտրական համակարգի անկատարությունը, 2015-2017 թթ. խոշորացման այլանդակությունները, ՏԻՄ բյուջեների անհամաչափությունն ու դրանից բխած և տասնամյակներով քարշ եկող խնդիրները և այլն»: