«Ինչո՞ւ իշխանությունը չի ուզում, որ լրագրողները հասնեն դիրքեր». Գևորգ Թոսունյան

Լրագրող Գևորգ Թոսունյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Դիրքից դիրք
Ինչո՞ւ իշխանությունը չի ուզում, որ լրագրողներս հասնենք դիրքեր, այդ թվում՝ զրուցենք կամավորների հետ։ Պատասխանը գտել եմ՝ հենց դիրքերում լինելով, իսկ ես եղել եմ Գորիսի և Կապանի սահմանամերձ գյուղերի ավելի քան 20 դիրքում, տեսել եմ եղած-չեղածից դիրքերում բնակության, լոգանքի պայմաններ ստեղծած կամավորներ ու զինվորներ, իսկ առջևում՝ վրանային ավաններ հիմնած ու հիմնող ադրբեջանցիներ։
- Ամեն օր խրամատ են փորում, - ասում է Սյունիքի սահմանամերձ Սրաշեն գյուղի դիրքապահներից մեկը։
Իսկ, օրինակ, Ներքին Խնձորեսկում «բուլդոզերով» որոշել են առաջնագիծ դարձած դաշտերից մեկում խրամատներ փորել, որոնց խորությունը կես մետր չկա։ Զինվորականները թերևս կփաստեն, որ այդ խրամատները կարող են ավելի շուտ մահաբեր լինել հրետակոծության ժամանակ, քան պաշտպանական:
Դիրքերում հայ կամավորները, զինծառայողները կեցության պայմանները ստեղծում են այն ամենից, ինչ կա: Դիրքերը որքան էլ հեռու են բարվոք լինելուց, սակայն կամավորները չեն մտածում դրանք լքելու մասին, ասում են՝ եթե լքեն, ադրբեջանցիները կգան ու կտեղակայվեն իրենց փոխարեն, դրա համար մնում են՝ սպասելով, որ կանոնավոր բանակն իրենց փոխարինի: Բանակը՝ գնալով համալրվում է և տեղակայվում ողջ Սյունիքի առաջնագծում։
Մինչդեռ առջևում ադրբեջանական համակարգված, կահավորված ու վրանային դիրքերն են: Ընդ որում՝ ադրբեջանցիներն ու հայերը միաժամանակ են սկսել տեղակայվել այս բնագծերում, բայց հակառակորդի պատրաստվածությունն ավելի բարձր է, համենայնդեպս՝ արտաքուստ: Եթե որևէ մեկը հակադարձի, որ մեր երկրի պաշտպանական գիծը ավելացել է, կարող եմ ասել, որ նույնքան, դեռ մի քանի անգամ շատ ավելացել է նաև Ադրբեջանի առաջնագիծը, որն օրեցօր կահավորվում է և ավելի լավ պաշտպանվում։
Այդ մասին պաշտոնական լրահոսը կլռի, առավել ևս, որ ԱԱԾ-ն արդեն թույլ չի տալիս թեկուզ կամավորների հետ մեկնել դիրքեր։ Հիմա՝ առավել քան երբևէ, պետք է անկեղծ լինել, բարձրացնել խնդիրներն ու լուծել դրանք»: