«Ալիևի մոտ չի ստացվում «Զանգեզուրի միջանցքի» հարցում ստանալ համանախագահների համաձայնությունը». Հակոբ Բադալյան

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Էս պահին մի կողմ դնենք Զանգեզուրի վերաբերյալ Ալիևի հավակնությունների պատմական կեղծարարության ու զեղծարարության կողմը: Դիտարկենք քաղաքական հանգամանքը:

Այստեղ շատ էական է, որ Ալիևը մի կողմից դիմում է սադրանքի Նախիջևանում, որտեղ անշուշտ էական է թուրքական գործոնը ևս, իսկ մյուս կողմից նա վերստին հավակնոտ և ագրեսիվ տոնայնությամբ խոսում է «Զանգեզուրի» մասին:

Դա նշանակում է, որ նրա մոտ որևէ կերպ չի ստացվում «Զանգեզուրի միջանցքի» հարցում ստանալ Հայաստանին օրակարգ պարտադրելու համանախագահների համաձայնությունը: Ըստ էության՝ նրա այդ ելույթն ուղղված է հենց նրանց, որ միևնույն է հասնելու եմ իմ նպատակին:

Մյուս կողմից, դա դեռ չի նշանակում, որ համանախագահների համար ընդհանրապես մերժելի են ալիևյան այդ փորձերը: Ի վերջո, մի քանի անգամ ունեցել եմ առիթ ասելու, որ «միջանցքի» հարցը քննարկվել է հենց համանախագահ երկրների մասնակցությամբ և անգամ նախաձեռնություններով: Ալիևը նրանց հիշեցնում է հենց դա: Այլ հարց է, թե համանախագահ որ երկիրն ինչ համատեքստում ու կոնֆիգուրացիայով է դիտարկում այդ հարցը: Եթե Հայաստանի համար մերժելի է որևէ կոնֆիգուրացիա, ապա համանախագահ երկրների դեպքում նույնն ասելը, մեղմ ասած, կարող է լինել վրիպում: Նրանք պարզապես դիտարկում կամ քննարկում են իրենց դիրքորոշման քաղաքական գինը, բայց թերևս ոչ թե Հայաստանի, այլ Թուրքիայի և Բաքվի, գուցե նաև միմյանց միջև:

«Միջանցքի» շուրջ այդ ծավալումներին Հայաստանի հակադրման առանցքը կարող է լինել համահայկական ռեսուրսի կոնսոլիդացիա: Երկարաժամկետ դաշնակից՝ որևէ կոնֆիգուրացիա մերժելու հարցում, մենք կարծես թե գոնե առայժմ չունենք: Օրինակ՝ եթե Եվրոմիությունը հարյուրավոր միլիոն է տալիս Սյունիքի դիմադրղականությանը, ինչը միանգամայն ողջունելի հանգամանք է, դա դեռ չի նշանակում, որ Եվրոմիությունը սկզբունքորեն դեմ է լինելու ասենք Սյունիքով Ադրբեջան-Նախիջևան «սուվերեն» ճանապարհի կառուցմանը: Նույնը գործնականում բոլոր խաղացողների պարագայում, բոլոր:

Միայն այն, որ նրանցից գործնականում որևէ մեկը չի ասում՝ «ինչ միջանցք, ինչ բան», արդեն իսկ ցուցիչ է: Նույն կերպ, երբ Իրանը խոսում է Պարսից ծոց-Սև ծով միջանցքի մասին, դա դեռ չի նշանակում, որ որոշակի իրողությունների պայմաններում չի կարող ընդունել դեպի Հայաստան ճանապարհի ասենք վերևով կամ գետնի տակով Նախիջևան-Ադրբեջան ճանապարհի օրակարգը:

Կրկնեմ, այս պահին Ալիևի ելույթները վկայում են, որ նրա մոտ չի ստացվում ոչինչ: Բայց, մենք չունենք երաշխիք, որ չի հաջողվի տրամադրություն ու մթնոլորտ փոխել վաղը, տարբեր գործոնների բերումով: Ըստ այդմ՝ մենք ունենք մեր հերթին երկարաժամկետ երաշխիքների ու դաշնակիցների խնդիր այդ հարցում, իսկ դա լուծելու համար, թերևս, նախ պետք է կարողանանք առավելագույնս մոբիլիզացնել մեր՝ հայկական ներուժը, Զանգեզուրում տարբեր տնտեսա-քաղաքական նախագծերի և պաշտպանական ենթակառուցվածքների ձևավորման շուրջ: Եթե ի վիճակի չենք անել դա, մենք ի վիճակի չենք լինելու մանևրել կուտակված աշխարհաքաղաքական իրարամերժ շահերի միջև»: