«Մտավորականը եղինջի մեծ տրցակ պիտի առնի ձեռքն ու դաղի բոլորիդ՝ ձեր դրսևորած քառորդդարյա կարճամտության համար»․ Արծրուն Պեպանյան

Քաղաքական վերլուծաբան Արծրուն Պեպանյանի գրառումը․ «Ո՞ւր են մտավորականները, ինչո՞ւ նրանց ձայնը չի լսվում,-տագնապած կանչում են այս ու այն կողմից:
Այո, վիճակն առավել, քան տագնապալի է: Բայց երբ
մտավորականն ամբողջ 25 տարի (հապա ասեք՝ 25 տարի) ոչ թե ձայն էր հանում, այլ գոչում էր կոկորդով մեկ, որ ժողովուրդը օտարի լծի տակ գտնվելու հետևանքով հոգեմտավոր խեղում ունի, որ նաև այդ արատը բուժելու հնար էր ներկայացնում ու տագնապ հնչեցնում, որ այդ արատը չտեսնելու տալու և բուժումը չանելու դեպքում պետությունից գլուխ չհանող մեր ժողովուրդն իր չմտածված գործողություններով թուլացնելու է երկիրը և այն նվիրելու է թուրքերին, լսո՞ւմ էիք նրան: Հարցնում եմ՝ լսո՞ւմ էիք նրան, թե՞ կարճամտությանը տրված շշպռում էիք նրան վիրավորական արտահայտություններով: Ամեն անգամ, երբ բողոքի հսկա ցույցեր էիք անում, իսկ մտավորականը կանչում էր, որ դուք պատճառից անտեղյակ՝ պայքարում եք հետևսնքների դեմ ու հետևաբար խորացնելու եք առանց այդ էլ խեղդող քաոսը, լսո՞ւմ էիք նրան, թե՞ համացանցում գրում էիք՝
«Արծրուն Պեպանյան=ազգի դավաճան»
ու ղժժում հարյուրներով ու հազարներով՝ սպառնալով, թե ապագա Հայաստանում տեղ չպիտի ունենան իր նմանները: Ու դա այն դեպքում, երբ մտավորականը շարունակում էր գուժել ու գուժել, որ իր մատնանշած արատը չբուժելու դեպքում ապագայում Հայաստան չի լինելու:
Մտածող մարդկանց չլսելով, նրանց շշպռելով ու անվանարկելով՝ ձեր հիմար համառությամբ կամ համառ հիմարությամբ երկիրը տարաք, գցեցիք անդունդը ու հիմա կանչում եք, թե ո՞ւր են մտավորականները, թե ինչո՞ւ իրենց ձայնը չի լսվում, ու դեռ մի բան էլ վիրավորում եք:
Ասե՞մ, թե ի՞նչ պիտի անի մտավորականն այս պահին. եղինջի մի մեծ տրցակ պիտի առնի ձեռքն ու դաղի բոլորիդ՝ ձեր դրսևորած քառորդդարյա կարճամտության համար: Բայց ժամանակն ինքը դա անում է, իսկ մտավորականը հիմա գլուխը բռնած մտածում է, որ գտնի ձեր հիմարության հետևանքով անդունդում հայտնված երկիրը կործանումից փրկելու հնարը»: