«Ազատության հրապարակն այսօր ավելի շատ դարձել է «անազատության» խորհրդանիշ»․ Հակոբ Բադալյան

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանի գրառումը. «Ազատության հրապարակը այսօր ավելի շատ դարձել է «անազատության» խորհրդանիշ՝ քաղաքական մտքի անազատության, քաղաքական կրեատիվի բացակայության: «Չգիտես ի՞նչ անել՝ գնա Ազատության հրապարակ», թերևս այս նշանաբանն է հաստատվել հայաստանյան քաղաքական դաշտում արդեն երկու տասնամյակից ավելի: Իհարկե լինում են «հազվադեպ» շեղումներ, բայց դրանք էլ թերևս հենց «կանոնը հաստատող բացառության» կարգի են:
Ընդ որում, այն, ինչ այսօր տեղի է ունենում Ազատության հրապարակում, թող բոլորովին չհնչի տարօրինակ, ինքս համարում եմ Հայաստանի՝ «չեղած տեղից գազարն էլ միրգ» է քաղաքական խաղաքարտ: Կա՞ այլ բան, թող դրսևորվի, չկա՞՝ մենք իհարկե կրկեսի վերածելու հայրենիք չունենք, բայց քանի որ բառի խորքային ու ամբողջական իմաստով ՊԵՏՈՒԹՅԱՆ վերածված Հայրենիք էլ դեռ չունենք, ստիպված ենք պետական նշանակության հարցերում ապավինել ոչ թե պետական, այլ «կրկեսային» քաղաքական մշակույթին: Ընդ որում, տալիս եմ այդ բնորոշումը առանց հեգնանքի: Այսօր գործնականում այդ մշակույթով է գործում ամբողջ քաղաքական դաշտը՝ իշխանություն-ընդդիմություն «օրգանականությամբ»:
Գուցե չհամաձայնեն շատերը, բայց ներկայիս կառավարող մեծամասնությունը քաղաքական իմաստով «սնուցում» ստանում է ներկայիս խորհրդարանական ընդդիմությունից: Չկա այդ ընդդիմությունը, առաջանալու է «քաղաքական լիցքավորման» վակուում: Ավելին, վարչապետ Փաշինյանի խորհրդարանական ելույթը ի թիվս այլ՝ արտաքին մոտիվների, պարունակում է թերևս ահա այդ մոտիվը ևս՝ խթանել իշխանության «քաղաքական սնուցում»:
Ինչպե՞ս դուրս գալ դրանից: Դուրս գալու ճանապարհը խոսելով իհարկե շատ հեշտ է, բայց գործնականում այն շատ երկար է ու բարդ: Իսկ աշխարհը մեր շուրջ կանգ չի առնում, առավել ևս մեզ սպասելու համար»: