«Խաղաղությունից անընդհատ խոսելու և չզինվելու, չարդիականանալու հետևանքը». Դիլբարյան

Հայոց լեզվի պատմության ամբիոնի դոցենտ Նարինե Դիլբարյանը գրում է. «Անհասկանալի մի դժգույն հայտարարություն՝ ալիեւի ակնհայտ մոլագարությամբ սրբագրված՝ Արցախի կամ Լեռնային Ղարաբաղի մասին ոչ մի հիշատակում, անգամ խաղաղապահների տեղակայման մասում Արցախի վկայակոչում չկա. Արցախի փոխարեն ադրբեջանական դիվանագիտության ոգով՝ «տեղակայման գոտի». «Նշելով ռուսական խաղաղապահ զորախմբի առանցքային ներդրումը իր տեղակայման գոտում անվտանգության ապահովման գործում՝ ընդգծեցինք տարածաշրջանում իրավիճակի կայունացմանն ուղղված նրա ջանքերի պահանջարկը։
Պայմանավորվեցինք զերծ մնալ ուժի կիրառումից կամ դրա կիրառման սպառնալիքից, քննարկել եւ լուծել բոլոր խնդրահարույց հարցերը բացառապես ինքնիշխանության, տարածքային ամբողջականության եւ սահմանների անձեռնմխելիության փոխադարձ ճանաչման հիման վրա՝ համաձայն ՄԱԿ-ի կանոնադրության եւ Ալմաթիի 1991 թ. հռչակագրի»։ Սույն Ալմաթիի հռչակագիրն էլ անպատեհ եւ նենգ, նման «պայմանավորվածությունների» արժեքը 0 ՕԳԳ ունի։ Մենք ենքմ մեր սարերը։ Խաղաղությունից անընդհատ խոսելու եւ չզինվելու, չարդիականանալու հետեւանքը»։