Ուրբաթ, 22 սեպտեմբերի, 2023 թ.
|
Ստեփանակերտում`   +15 °C

«107 տարի անց կրկնվող պատմության մեղավորն այս խմած-քնած մարդն է». Սևակ Հակոբյան

«107 տարի անց կրկնվող պատմության մեղավորն այս խմած-քնած մարդն է». Սևակ Հակոբյան
268
Շաբաթ, 17 դեկտեմբերի, 2022 թ., 16:30

Լրագրող, խմբագիր Սևակ Հակոբյանը գրում է. «Նայեք լուսանկարներին, գինու բաժակի կողքը հարբած-քնած վարչապետի օրոք, բնական է, որ ունենալու էիր իրավիճակ, երբ երեխաները միջազգային կազմակերպությունների դիմաց խնդրելու էին թույլ տալ գնալ տուն, այլ երկրներին՝ տեր կանգնել իրենց։ Իսկ էս կարգի լուսանկարներ գիտե՞ք երբ ենք մեկ էլ ունեցել․ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ՝ 1915 թվին, դրանից հետո՝ աշխարհի տարբեր որբանոցների դիմաց։ Երրորդ լուսանկարում ցեղասպանությունից հետո հայ որբերն են Սիրիայի գաղթակայանում։ Ցավում եմ, բայց այսօր արցախցիների վիճակը շատ նման է 1915 թվականի ցեղասպանության նախորդող իրավիճակին։ Այս լուսանկարների ուղիղ պատճառը՝ ձախ կողմում ցերեկով քնած մարդն է։
Չորրորդ լուսանկարը տեսարան է Էրզրումի հայերի բռնագաղթից։ Իսկ վերջին լուսանկարը տեղահանված հայերի գաղթակայանն է Ռաս Ուլ-Այնում։ Էս կարգի գաղթականներ ունեցել ենք 2020 թվականի հոկտեմբերին, նոյեմբերին, դեկտեմբերին, երբ պատերազմի ընթացքում ու պատերազմի արդյունքում գաղթեցին տներից, ունեցել ենք 2022 թվականի օգոստոսին, երբ բռնագաղթեցին Քաշաթաղից ու եկել էին կառավարության դիմաց, ասում էին տեղ չունենք մնալու, տեղահանել եք, տեր կանգնեք մեզ։ Միակ տարբերությունն այն է, որ էն ժամանակ սայլերով էին, հիմա՝ ավտոմեքենաներով։ Ու 107 տարի անց կրկնվող պատմության մեղավորը, պատասխանատուն այս անգամ այս խմած-քնած մարդն է։
Երբ երկրում կար նորմալ ղեկավար, պետության ու բանակի գինը հասկացող ղեկավար, ունեիր մարտունակ բանակ, էդ երեխեքը մանկություն էին վայելում, զարգանում էին, երազանքներ ունեին, անհոգ ապրում էին, ընտանիքները որքանով բարեկեցիկ էին, դա էլ կարևոր չէր, ամենակարևորը՝ անվտանգ էին․ իրական խաղաղ պայմաններում ապրում էին, մեծանում-դառնում Ռոբերտ Աբաջյան, Հենրիխ Մխիթարյան․․․ նու նաև Վահագ Ալեքսանյան․․․ Այո, նման օրինակներ էլ ունենք։ Հիմա երբ ունենք էս կարգի ղեկավար, տրամաբանական չէ՞, որ դժվար ժամանակներում, ամենայն հավանականությամբ էնպես է ստացվելու, ինչպես հիմա է, որ մեր հայրենակից երեխան Ձմեռ պապիկին նամակ գրի ու նվերի փոխարեն խնդրի, որ հոր դին թշնամիները վերադարձնեն, էն մյուս երեխան նամակ գրի խնդրի հորը գերությունից հետ բերեն։ Այլ երեխաներ, որոնց բախտը բերել է, որ ծնողները կենդանի են, գնան ՄԱԿ-ի, Եվրամիության, Ֆրանսիայի, Չինաստանի դեսպանատների դիմաց ճանապարհ խնդրեն դեպի իրենց տուն։ Վատ բան եմ ասում, շատ ցավով եմ ասում, բայց այլ պատճառ ման չեմ գա, որովհետև շատ եմ խոսել այս մասին ու կանխատեսել մինչ այս աղետը, որը եկավ մեր դուռը։
Ես ձեզ ասեմ, որ մեր ողբերգությունը նրանում է, որ էս տեսակի ղեկավարություն է նաև Արցախում․ դրա մասին էլ եմ խոսել, դեռ Արցախի ընտրություններից առաջ։
Կարճ ասած՝ բոլոր նրանք, ովքեր մատնանշում են խնդիրը, բայց պատճառը չեն նշում, ովքեր պայքարում են իբր խնդրի դեմ, պատճառի, մեղավորի դեմ չեն պայքարում, նրանք ևս և՛ մեղավոր են, և՛ այս ամենի պատճառ։ Երբ բժշկության մեջ ախտորոշվում է ու բացահայտվում է պատճառը, բժիշկը դրա դեմ է պայքարում, որ չեզոքացնի, անընդհատ ցավազրկողներով հարցը չի լուծվելու, ավելի է խորանալու, մի օր պետք է որ հասկանանք․ վախենամ շատ ուշ չլինի»։