«Երկիրն անդունդի եզրին է հիմա. կհասցնե՞ք». ռուս լրագրողը՝ Արմեն Գրիգորյանին

Ինչպես արդեն հայտնել ենք, ՀՀ ԱԽՔ Արմեն Գրիգորյանը ծավալուն հարցազրույց է տվել «Նովայա Գազետա Եվրոպա»-ի լրագրող Յան Շենկմանին: Վերջինս, ի թիվս ՀԱՊԿ-ի հետ Հայաստանի ունեցած տարաձայնությունների, թվել է նաև այլ խնդիրներ.

-Վերջերս Ռոսպոտրեբնադզորը սահմանափակեց հայկական ապրանքների վաճառքը Ռուսաստանում։ Վերին Լարսում կան հայկական բեռնատարներ՝ սննդամթերքով, նրանց թույլ չեն տալիս մտնել Ռուսաստանի Դաշնություն: Այդպես են վարվել ժամանակին Վրաստանի հետ։ Սկզբում արգելեցին վրացական արտադրանքը, իսկ հետո սկսեցին վրացիներին բեռնատար ինքնաթիռներով ուղարկել։ Իսկ դուք շատ ավելի խոցելի եք։ Հայաստանում ռուսական շատ ապրանքներ կան: Երկաթուղիները պատկանում են Ռուսական երկաթուղիներին։ Գազի հիմնական մատակարարումները ռուսական են։ Այս ամենը հեշտ է արգելափակել, և փլուզում տեղի կունենա:

-Այո, նման վտանգ կա։ Իրականում, շատ ավելի շատ խոցելիություններ կան, քան դուք թվարկեցիք: Մենք պետք է դիվերսիֆիկացնենք տնտեսությունը, բայց չենք կարող դա անել մի գիշերում։

Առայժմ ինքնիշխանությունը պահպանելու և Հայաստանի ներքին գործերին միջամտությունը կանխելու միայն մեկ ճանապարհ կա՝ սրանք այն ժողովրդավարական ինստիտուտներն են, որոնք մեզ հաջողվել է կառուցել։

-Դուք անընդհատ արտասանում եք «ինքնիշխանություն» բառը։ Բայց գիտենք, որ «Զվարթնոց» օդանավակայանի սահմանապահ ծառայությունը Ռուսաստանի հետ ունի ընդհանուր համակարգչային բազա։ Երևանը բառացիորեն լցոնված է ռուսական հատուկ ծառայություններով, և նրանց ոչ ոք ձեռք չի տալիս։ Ինչպե՞ս կարելի է դա բացատրել և ի՞նչ անել դրա դեմ։

-Ցանկացած հետախուզական գործունեություն զսպելու համար անհրաժեշտ է անվտանգության կառույցների ամբողջական բարեփոխում։ Մենք պետք է ապահովենք, որ մեր հաստատությունները ծառայեն միայն Հայաստանին։

-Կներեք, բայց դա բավականին անօգնական պատասխան է: Դրանից բխում է, որ դուք ոչինչ չեք կարող անել դրա դեմ։

-Մենք հիմա չենք կարող, բայց կարող ենք և անելու ենք ապագայում: Ի դեպ, Զվարթնոցի մասին. բոլորը հիշում են, որ մինչև վերջերս այնտեղ նստած էին ռուս սահմանապահներ, հիմա էլ հայ սահմանապահներ են նստած։ Այնպես որ, դեռ առաջընթաց կա։ Բայց ինքնիշխանությունը երկար ճանապարհ է անցնելու: Չես կարող մի օր արթնանալ ու լիովին անկախ լինել։ Դուք պետք է նախ մի քայլ կատարեք, հետո մյուսը, հետո երրորդը:

- Դուք կհասցնե՞ք: Երկիրն անդունդի եզրին է հիմա, ոչ թե երկարաժամկետ հեռանկարում: Աղետ կարող է պատահել ամեն օր։

-Սա հասկանում են բոլորը։ Բայց անգամ շատ շտապելու դեպքում անհնար է փոխել գործողությունների հաջորդականությունը։ Միայն այս կերպ՝ սկզբում մի քայլ, հետո մյուսը, հետո երրորդը: Եվ տեսեք, թե ինչ է տեղի ունենում, ինչպես է փոխվում իրավիճակը։ Մենք անկեղծորեն ընդունում ենք, որ լուծում դեռ չունենք, բայց փնտրում ենք։ Մենք ունենք շանս, հնարավորություն։ Եվ երաշխիքներ չկան։