«Իսկ Լեքսմանի մտքով չի՞ անցնում, որ Միշելն ամենևին էլ դժգոհ չէ Ալիևի ագրեսիվ քաղաքականությունից». Բադալյան

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանի ֆեյսբուքյան գրառումը. «Երկար ու մի քիչ կոշտ ստացվեց, բայց խնդիրը ես կարծում եմ ոչ թե օրերի, այլ ընդհուպ ժամերի հաշվարկով է դառնում ավելի ու ավելի կարևոր: «Այսպիսով, ե՞րբ նախագահ Միշելը կհասկանա, որ իր մեղմ դիրքորոշումն ու հանդարտեցումը ծառայում են միայն Ալիևի ագրեսիայի խրախուսմանը», գրել է Եվրոխորհրդարանի պատգամավոր Միրիամ Լեքսմանը:
Իսկ մի՞թե Միրիամ Լեքսմանը կասկածում է Շարլ Միշելի «հասկանալու ընդունակության» վրա և կարծում, թե Շարլ Միշելը չի հասկանում, թե ինչ է անում:
Իսկ Միրիամ Լեքսմանի մտքով չի՞ անցնում, որ Շարլ Միշելը ամենևին էլ դժգոհ չէ Ալիևի ագրեսիվ քաղաքականությունից, որովհետև այդ ագրեսիվ քաղաքականությունն առնվազն «փշերի» վրա է պահում Ռուսաստանին և Իրանին: Իսկ Շարլ Միշելն ու նրա գլխավորած կառույցը ներկայումս այլ նպատակ չեն էլ հետապնդում:
Երբ Հայաստանում խոսում ես այս մասին, շատերը կարծում են, թե ասում ես՝ Միշելը ինչ խորամանկ ու վատ մարդ է: Որովհետև բոլորն էլ արել են ամեն ինչ, որպեսզի քաղաքականությանն առնչվող հարցերը ընկալվեն այդպես:
Մինչդեռ, Միշելը քաղաքական ֆիգուր է, քաղաքական կենտրոնի ներկայացուցիչ, որն ունի իր շահերն ու հետաքրքրությունները, այդ թվում Կովկասում: Ալիևը գործել, և առ այսօր գործում է այդ հետաքրքրություններին համահունչ:
Հարց կառաջանա, թե ինչպե՞ս կարող են Միշելին ու նրա ներկայացրած կենտրոնին համահունչ լինել Ալիևի գործողությունները, որոնք պարբերաբար հանգում են ռուս-ադրբեջանական պայմանավորվածությունների: Դրա համար պարզապես պետք է ուշադրությամբ հասկանալ, թե ի՞նչ գնով են ձեռք բերվում այդ պայմանավորվածությունները: Դրանք ձեռք են բերվում Կովկասում Ռուսաստանի ներկայության թուլացման գնով: Միևնույն ժամանակ, դա նաև նույն կենտրոնին տալիս է Հայաստանում Ռուսաստանի դեմ քարոզչությունն ուժգնացնելու նախադրյալներ:
Իսկ Ռուսաաստանը դա չի՞ հասկանում, կառաջանա հարցը: Իհարկե հասկանում է, բայց հասկանալը քիչ է, պետք է տիրապետել հասկացածիդ հետ աշխատելու հարուստ գործիքակազմ, կարողություն, փափուկ ուժի տեխնոլոգիաներ, ինչպես տիրապետում է Արևմուտքը: Բայց, Ռուսաստանը տիրապետում է միայն «կացնային ուժի» տեխնոլոգիային:
Մյուս կողմից, հենց այստեղ է ամենից վտանգավորը: «Միշելների» հաշվարկը հենց դրա վրա է՝ բերել Ռուսաստանին կացնային ուժի կիրառման անխուսափելիության, այլ կերպ ասած՝ ցուգցվանգի: Բայց ամբողջ խնդիրն այն է, որ ռուսների մոտ էլ «գենետիկ» մակարդակի է այդօրինակ ցուգցվանգներից ընդհուպ արյունոտ ճահիճներով դուրս գալու հատկանիշը:
Եթե դու հեռվից նստած հետեւելու ես այդ ամենին, դա նույնիսկ կարող է թվալ «ինտելեկտուալ» զբաղմունք: Բայց իրական ինտելեկտը պահանջվում է այն ժամանակ, երբ դու գտնվում ես այդ «արյունոտ ճահիճների» հնարավոր խաչմերուկներից մեկում: Այդտեղ է, որ պահանջվում է իրական, խորքային ինտելեկտ՝ ռուսներին նոր «ցուգցվանգի» հասցնելու գործում «մատերիալ» չդառնալու համար, որի առնչությամբ մեզ «հետմահու» տրվելիք անհրաժեշտ «պատասխաններն» ու «բացատրությունները» վաղուց են մշակված, և մասնակի նույնիսկ հենց այսօր արդեն հմտորեն դրվում են շրջանառության մեջ»: