«Ադրբեջանում ոչ միայն իշխանական գործիչների բարբաջանքն է տիրաժավորվում, այլ նաև ընդդիմադիրների դատողությունները»․ Աննա Կոստանյան

Հայաստանի պոտենցիալին վերաբերող (շեշտում եմ՝ Հայաստանի, այլ ոչ իշխանության)՝ աջուձախ շաղ տրվող քննադատությունները, ոչ կշռադատ հայտարարությունները թշնամու կողմից ադրբեջանական ալիքներում (և ոչ միայն) տարածվում և օգտագործվում են՝ ուղիղ հարված հասցնելով հենց պետությանը, ու ցավալին այն է, որ տվյալ պարագայում ոչ միայն իշխանական գործիչների դուրս տված բարբաջանքն է տիրաժավորվում, այլ հենց ընդդիմադիր (առաջին հայացքից այդպես թվացող) գործիչների բերանից դուրս եկած մեծամեծ վերլուծությունները: Հայաստանի ռեգիոնալ հնարավորությունների, կարողություն-անկարողությունների մասին տեղական գործիչ-մեկնաբան-մասնագետների դատողությունները թշնամական պետությունը շատ մեծ սիրով տարածում ու ցույց է տալիս, թե որքան ապիկար վիճակում է գտնվում Հայաստանը, իդեալական իրավիճակ ու ժամանակ իրենց պլաններն իրագործելու համար:
Չեմ կարողանում ընկալել անհագուրդ ցանկության բարձր աստիճանը, որն ստիպում է այս մարդկանց պետությունը հողին հավասարացնել՝ սեփական էգոն մեծ-մեծ դատողություններով շոյելով: Ի՞նչ է ձեզ տալիս Հայաստանի կարողության մասին սիստեմատիկ արևին հանել փռելը, դա ուժեղացնու՞մ է երկիրը, իշխանությանը հեռացնու՞մ է գահից, մարդկանց հուսադրու՞մ է գործողությունների գնալ, համախմբվել ու սրբել երկիրը քանդակող իշխանությանը, ի՞նչ է լինում, իրոք ուզում եմ հասկանալ...