«Ռումինիայում ստեղծված իրավիճակը կարևոր է Հայաստանի համար». Հակոբ Բադալյան

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանի թելեգրամյան գրառումը. «Հրաժարական է ներկայացրել Ռումինիայի նախագահ Կլաուս Յոհանիսը: Խորհրդարանում ընդդիմությունը բարձրացրել էր նրան անվստահություն հայտնելու հարց, ինչը նշանակում է, որ հավանություն ստանալու դեպքում առավելագույնը 30 օրում պետք է լիներ այդ հարցով հանրաքվե:

Սակայն, նախագահը հրաժարական է տվել մինչև այդ հարցը խորհրդարանում քննարկելը: Ըստ էության, Յոհանիսը ավարտում է իր պաշտոնավարումը: Նա նախագահել է երկու ժամկետ: Մայիսի 4-ին Ռումինիայում նշանակված է նախագահի նոր ընտրություն: Այդպիսով, Յոհանիսի հրաժարականն այսօր կարող է կրել տեխնիական բնույթ:

Բայց, Ռումինիայում իրավիճակը շատ հետաքրքիր է ու վճռորոշ, այդ թվում, թող չթվա տարօրինակ, նաև կարևոր է Հայաստանի համար:

Ռումինիան Սևծովյան ավազանի առանցքային պետություններից է, իսկ Սևծովյան ավազանը աշխարհաքաղաքականբ ռեգիոն է, որտեղ ստատուս-քվոն իր ազդեցությունն ունի նաև Կովկասի վրա:

Ռումինիայում գործնականում արդեն իսկ պետք է լիներ նոր նախագահ՝ Կելին Ջորջեսկու, որը 2024 թվականի նոյեմբերին հաղթեց նախագահի ընտրության առաջին փուլը: Սակայն, Սահմանադրական դատարանը չեղարկեց այն, ընդ որում, անհիմն մեղադրանքով: Համենայն դեպս, մեղադրեցին, որ Ջորջեսկուն հաղթել է քարոզարշավին ռուսական տեղեկատվական ներգործությամբ, բայց հետո ոչ միայն չապացուցվեց այդ մեղադրանքը, այլև հակառակը՝ քննությունը պարզել էր, որ թեկնածուին օգնել են եվրոպամետ ուժեր:

Իսկ պատճառն այն է, որ Կելին Ջորջեսկուն հայտարարում է, որ Ռումինիան պետք է չենթարկվի «գլոբալիստական» ուժերի թելադրանքին, պետք է չդառնա Ռուսաստանի դեմ պատերազմի պլացդարմ: Նա դեմ է արտահայտվում երկրի հարավում՝ Սև ծովի ափին ՆԱՏՕ-ի մեծ ռազմակայանի կառուցմանը՝ ասելով, որ դա ՌԴ-ի դեմ պատերազմի համար է: Ջորջեսկուն դրական է արտահայտվում ՌԴ-ի և Պուտինի հասցեին: Դրա համար նրան համարում են ռուսամետ գործիչ:

Բայց նա հաղթեց նախագահի ընտրության առաջին փուլը 2024 թվականի նոյեմբերին: Այդ հաղթանակը սակայն, ինչպես նշեցի, անհիմն չեղարկեցին, ընդ որում նշանակեցին ոչ թե երկրորդ փուլ, այլ նոր ընտրություն՝ 2025 թվականի մայիսի 4-ին:

Ակնառու է, որ Ջորջեսկուի առաջին փուլի հաղթանակը չեղարկվել է նրա նախագահությունը թույլ չտալու համար, քանի որ նա կարող էր լինել Հունգարայից ու Սլովակիայից հետո արևելաեվրոպական երրորդ երկրի առաջնորդը, որը փաստացի դեմ կլիներ Եվրոմիության ներկայիս քաղաքականությանը և կողմնակից կլիներ ՌԴ հետ հարաբերության:

Հետևաբար, նա կարող էր իսկապես արգելել ՆԱՏՕ-ի խոշոր ռազմակայանի կառուցումը, որն, ըստ տեղեկության՝ լինելու է Եվրոպայում ամենամեծը: Դա էապես կփոխի Սևծովյան ավազանում ռազմա-քաղաքական ստատուս-քվոն, ընդ որում, ոչ ՆԱՏՕ-ի օգտին: Այդ իսկ պատճառով թույլ չտվեցին նրա հաղթանակը 2024-ին: Բայց, կարո՞ղ են թույլ չտալ նաև 2025-ին:

Սա հարց է, որի պատասխանը, ինչպես նշեցի, էապես կազդի նաև Կովկասի հեռանկարների վրա, Կովկասում եվրոատլանտյյան քաղաքականության հեռանկարների վրա»: