«Իշխանությունն, ի տարբերություն ընդդիմադիր հատվածի, իրավունք չունի պայքարի սլաքը շեղել դեպի երկրի ներս»․ Արա Պողոսյան

Քաղաքագետ Արա Պողոսյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Իհարկե աղետ է, երբ երկրի բոլոր ղեկավարներին կա մեղադրելու լիքը պատճառ և առիթ, բայց առավել մեծ աղետ է, երբ երկրի առաջ առկա կործանարար ընթացքին իշխանությունն իր «փոքրիկներով» հիբրիդային պատերազմ է վարում ո՛չ թե արտաքին թշնամու դեմ, այլ ստեղծելով ներքին թշնամու կերպար, մոլորված ժողովրդին ներքին հյուծիչ և բարոյազրկող հիբրիդային պատերազմի դաշտ են ուղղորդում։
Ավելին՝ տպավորություն է, որ արտաքին թշնամուն պաշտպանելու համար են ներքին թշնամու կերպար ստեղծել, որ հանկարծ ժողովուրդը չկենտրոնանա արտաքին թշնամու դեմ պայքարում։
Իշխանությունն, ի տարբերություն ընդդիմադիր հատվածի, իրավունք չունի պայքարի սլաքը շեղել դեպի երկրի ներս։
Բացատրեմ՝ ընդդիմության խնդիրն այն է, որ գտնի իշխանության շեղումները, թույլ տված սխալները, եթե կուզեք՝ հանցանքները և ստիպի իշխանությանը պատասխանատվություն ստանձնել։ Ժողովրդին ցույց տալ, թե ինչքան վատ է աշխատում իշխանությունը, և որ հաջորդ անգամ քվե չտան գործող իշխանությանը։ Սա ամբողջ աշխարհում ընդունված քաղաքական գործելաոճ է, բնականոն ընթացք։
Իշխանության խնդիրը ցույց տալ, որ ինքը լավ է աշխատում, շտկի իր սխալները, ընդդիմության հետ գտնի կոմպրոմիս (պարտավոր է) արտաքին միասնական ճակատ ապահովելու համար, թույլ չտա ներքին պառակտման, իսկ նման վտանգի դեպքում հայտարարի քաղաքական ճգնաժամի մասին և գնա արտահերթ ընտրությունների։ Սա ամբողջ աշխարհում ընդունված բնականոն ընթացք է։
Վերը նկարագրվածից շեղումը բռնապետական վարչակարգին բնորոշ է։ Երբ ընդդիմությունն հայտարարվում է թշնամի և ժողովրդական զանգվածների էներգիան ուղղորդվում ներքին բախումների՝ իշխանական բուրգի պահպանման համար։
Հայաստանն այսօր դիմազուրկ պետական կազմավորման է վերածվել, որտեղ ո՛չ ընդդիմությունն է կարողանում իր ֆունկցիաներն իրացնել ամբողջությամբ, ո՛չ էլ իշխանությունն է ցանկանում շեղվել ներքին թշնամու կերպարի ֆետիշացումից ու ժողովրդական զանգվածներին ուղղորդելով դեպի ներքին ատելության շրջապտույտ, որը եթե անգամ ունի սկիզբ, ապա ավարտ չունի, քանի դեռ քաղաքական ամբողջ համակարգը չի փոխվել՝ թե՛ դերակատարները, և թե՛ ինստիտուտները, որոնք այլևս սպառված են որպես համակարգային շղթայի մաս»։