«Իսրայելի և Իրանի համեմատությունը սթափեցնող դաս է»․ Արման Բաբաջանյան

ԱԺ նախկին պատգամավոր Արման Բաբաջանյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Իսրայելի և Իրանի համեմատությունը սթափեցնող դաս է բոլոր այն պետությունների համար, որոնք դեռ հավատում են, թե բնակչության մեծությունը կամ տարածքի չափն ինքնաբերաբար ապահովում են անվտանգություն, կենսունակություն կամ ազդեցություն։ Իսրայելն ունի ընդամենը 9,6 միլիոն բնակիչ, սակայն ստեղծում է տարեկան ավելի քան 525 միլիարդ դոլար համախառն ներքին արդյունք, մեկ շնչին բաժին ընկնող ցուցանիշը գերազանցում է 54 հազար դոլարը, ռազմական բյուջեն 19 միլիարդ է՝ ապահովված ամենամյա շուրջ 4 միլիարդ դոլար ամերիկյան օգնությամբ, իսկ գիտահետազոտական և տեխնոլոգիական ծախսերը կազմում են ՀՆԱ-ի շուրջ 5 տոկոսը՝ այն դեպքում, երբ աշխարհի միջին ցուցանիշը մոտ 2 տոկոս է։
Իրանը, որ բնակչությամբ մոտ իննապատիկ մեծ է, ստեղծում է համեմատաբար փոքր՝ 413 միլիարդ դոլար ՀՆԱ, մեկ շնչին բաժին հասնող արժեքն ընդամենը 4,600 դոլար է, ռազմական բյուջեն՝ 7,4 միլիարդ, և առանց արդիական տեխնոլոգիական բազայի։ Սա վկայում է, որ առանց բարձր կազմակերպվածության, գիտական նորարարության և հզոր դաշնակցային համակարգի, մարդուժի քանակը վերածվում է ծանրաբեռնվածության, իսկ պետությունը՝ խոցելի տարածքի։
Իսրայելի քաղաքական դասը պարզ է՝ գոյության իրավունքն ապահովվում է ոչ թե քանակով, այլ որակով, ոչ թե սպառմամբ, այլ տեխնոլոգիայով, ոչ թե մեկուսի, այլ ամուր դաշնակցով։
Հայաստանի համար սա ամենախորքային դասն է՝ ժողովրդագրական սահմանափակ ռեսուրսը կարող է փոխհատուցվել միայն գիտական և տեխնոլոգիական աճով, ազգային անվտանգության ճկուն մոդելով և աշխարհաքաղաքական հավասարակշռված կողմնորոշմամբ։ Հայաստանը պետք է ունենա պետական կազմակերպվածություն, որը գիտակցում է, որ ռազմական ապահովվածությունը, տնտեսության դիվերսիֆիկացիան և արտահանումը սկսվում են գիտահետազոտական ծախսերից, տեխնոլոգիական կրթությունից և ստարտափ մշակույթից։
Հայաստանը պետք է ունենա ռազմավարական գործընկերներ, որոնց հետ կկարողանա իր տնտեսության մեջ ներգրավել զարգացած գիտական և ռազմական տեխնոլոգիաներ։
Այսօր մենք չունենք այլընտրանք, քան արագացված տեմպերով անցում կատարել անվտանգության ու դիմակայունության ասիմետրիկ մոդելի՝ փոքրությամբ ուժեղանալու սկզբունքով։ Եթե չենք կառուցում բարձրակարգ տեխնոլոգիական միջավայր, եթե չենք ձևավորում որակյալ զինվոր և եթե չունենք միջազգային հստակ դաշնակցային գիծ, ապա նույնիսկ մեկ միլիոն ավել բնակչությունը ոչ մի ռազմավարական խնդիր չի լուծելու։
Այս համեմատականը ցույց է տալիս, որ Հայաստանը պիտի հրաժարվի թվերի շուրջ սնափառ հաշվարկներից և իր ուշադրությունը կենտրոնացնի այնտեղ, որտեղ ձևավորվում է ժամանակակից պետության իրական ուժը՝ գիտություն, նորարարություն, կազմակերպված պետական կառույցներ և վստահելի դաշնակիցներ։ Մեր ժամանակի պահանջն է կառուցել պետություն, որը իր փոքրությամբ չի զիջում որևէ մեծի, որովհետև ունի կշռադատված պաշտպանություն, տնտեսական դիմակայունություն և տեխնոլոգիական առաջընթաց։
Այս ուղին դժվար է, բայց միակն է, որը կարող է երաշխավորել մեր ժողովրդի անվտանգությունն ու բարեկեցությունը։ Իսկ սկսելու ճիշտ պահը հենց այսօր է։
Հայաստանը չի մնալու վիճակագրական միավոր՝ այն դառնալու է ինքնավստահ, ժամանակակից և հուսալի պետություն իր քաղաքացիների և համայն հայության համար»։