«Վաշինգթոնում «աջ ձեռքը» տեղյակ չէ, թե ինչ է անում «ձախը»»․ Հակոբ Բադալյան

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանի թելեգրամյան գրառումը. «Թրամպը դարձյալ հայտարարել է, որ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղության համաձայնագիրը մոտ է, «գրեթե արդեն իրականացված»:

Ինչ է սա նշանակում, նա բնականաբար չի մանրամասնում: Ավելին, ես նախօրեին ուշադրություն հրավիրեցի ԱՄՆ պետքարտուղարության խոսնակի հայտարարության վրա, որը լրագրողների հարցերին ի պատասխան ասել էր, թե պետք է պատասխանը պարզել Սպիտակ տանը: Ըստ երևույթին, Վաշինգթոնում այժմ «աջ ձեռքը» տեղյակ չէ, թե ինչ է արել կամ անում «ձախը»:

Ամբողջ մտավախությունն այն է նաև, որ մենք կարող ենք ունենալ Իրանի հետ միջուկային բանակցության պատմությունը, երբ պարզվեց, որ մի «ձեռքով» բանակցելով, Վաշինգթոնը մյուս «ձեռքով» արտոնում է Իսրայելի հարվածը: Ովքեր են բանակցողները, ովքեր՝ արտոնողները, սա է առանցքային հարցը: Իմ համոզմամբ, դրանք նույն մարդիկ չեն, ու սա է խնդիրը:

Այսինքն, խնդիրը այն է, որ մեր հարցում էլ ամերիկյան այս ակտիվությունը կարող է լինել այն «ձեռքի մասը», որը իրականում միտված է Իրանի շուրջ խնդիրներ ստեղծելուն, այլ ոչ թե խնդիրներ լուծելուն:

Եվ դրա մասին է վկայում նաև Թեհրանի վարքագիծը: Հայաստանի և Իրանի ԱԽ քարտուղարների հեռախոսազրույցից հետո, Երևանում Իրանի դեսպանը նաեւ հանդիպում է ունեցել փոխվարչապետ Մհեր Գրիգորյանի հետ, որի ընթացքում քննարկվել է հենց ճանապարհների ապաշրջափակման հեռանկարը:

Դեսպան Սոբհանին նախօրեին ավելի ուշ ասել է հհետեւյալը. «ՀՀ իշխանություններն ասել են, որ ցանկացած ապաշրջափակում կլինի ՀՀ տարածքային ամբողջականության և ինքնիշխանության ներքո, այդ թվում՝ նաև վերահսկողությունը, սահմանային գործողությունները։ Ես, բացի դրանից, ուրիշ բան չեմ լսել։ Նման բան ՀՀ պետությունը չի ասել, «միթե»-ների և «եթե»-ների հիման վրա մենք չենք կարող կարծիք հայտնել, ապաշրջափակման վերաբերյալ մեր դիրքորոշումը հստակ է, այն է՝ ցանկացած ապաշրջափակում պետք է լինի ՀՀ տարածքային ամբողջականության և ազգային ինքնիշխանության ներքո, մնացածը լրատվամիջոցների ենթադրություններն են»:

Եթե Երևանն այստեղ փորձում է երկակի խաղ խաղալ՝ մի կողմից ամերիկյան «ձեռքի» միջոցով ինչ որ պայմանավորվածությունների գալ և ստանալ Ադրբեջանից թեկուզ այսպես ասած խաղաղության համաձայնագրի նախաստորագրում, մյուս կողմից Իրանին հավաստիացնել, որ դա չի լինելու տարածքային ամբողջության ու ինքնիշխանության և որևէ տեսակի «արտապատվիրակումով», ապա այդ խաղը կարող է լինել շատ վտանգավոր:

Որովհետև դա առաջացնելու է ի վերջո կամ ամերիկացիներին, կամ իրանցիներին «գցելու» բավականին շոշափելի ռիսկ, ինչը բոլոր դեպքերում կարող է հղի լինել ծանր հետևանքով»։