««Դեմոնիզացիան» շարունակվում է նաև այսօր»․ Հակոբ Բադալյան

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանի թելեգրամյան գրառումը․ «Ես եղել եմ Հայաստանում քաղաքականության մասին գրող անձանց շարքում այն քչերից մեկը, որ նոյեմբերի 9-ի եռակողմ փաստաթղթի 9-րդ կետի առնչությամբ պարբերաբար արտահայտվել եմ, որ դա միջանցքի մասին չէ, որ 9-րդ կետը Հայաստանի տարածքում արտատարածքային միջանցքի մասին չէ, համենայն դեպս ըստ այն տեքստի, որ գրված է:

Սակայն, այդ տեսակետը տվյալ ժամանակահատվածում «նորաձև» չէր, որովհետև շատերը թերևս կարծում էին, որ, եթե ի լրումն պատերազմի պարտության, նաև հանրային գիտակցության մեջ ամրագրվի, որ Նիկոլ Փաշինյանը Արցախի կեսը կորցնելով, դեռ մի բան էլ միջանցք է տալիս Հայաստանի տարածքում, շատ ավելի դյուրին կլինի նրա դեմ գեներացնել հանրային բողոքի ալիք ու հեռացնել նրան իշխանությունից:

Դժբախտաբար, հեռացավ ոչ թե Նիկոլ Փաշինյանը, այլ «ստեղծվեց» Արցախի մնացյալ մասի կորստի «նախադրյալ»:

9-րդ կետի դեմոնիզացումով բոլորը հարց լուծեցին՝ Ադրբեջանը, Թուրքիան, Արևմուտքը, Նիկոլ Փաշինյանը, քաղաքական ուժերը, նույնիսկ Ռուսաստանը՝ որոշակի ժամանակ անց, բացի Հայաստանի հանրապետությունից ու Արցախից:

Ընդ որում, «դեմոնիզացիան» շարունակվում է նաև այսօր, արդեն վաշինգթոնյան հռչակագիրը «փայլեցնելու» համար: Մինչդեռ, տարբերությունը ընդամենը այն է, որ հայ-ռուսական միջպետական մեխանիզմի փոխարեն, գործելու է հայ-ամերիկյան միջպետական՝ «մասնավոր» փաթեթավորումով: Մյուս տարբերությունն այն է, ինչպես անցնող օրերին արդեն իսկ խոսել եմ, որ նոյեմբերի 9-ի թղթում կար Արցախ, օգոստոսի 8-ին այն բացակայում է իսպառ, հետք չկա անգամ: Եվ երրորդ մի տարբերություն: 9-ի 9-րդ կետում կար խոսք ռեգիոնալ բոլոր կոմունիկացիաների ապաշրջափակման մասին, իսկ վաշինգթոնյան եռակողմ փաստաթղթում չկա ապաշրջափակում բառ անգամ, ուր մնաց ռեգիոնալ բոլոր կոմունիկացիաների հիշատակում:

Կրկնեմ, ինձ համար քննարկելին բովանդակությունն է, քաղաքական համատեքստը, այլ ոչ թե անձնական կամ խմբային համակրանքը: Ես Հայաստանին վերաբերող երևույթները և հանգամանքները դիտարկում եմ ըստ դրանցում Հայաստանի շահի արտահայտման, այլ ոչ թե դրանցում որևէ պետության անվանումների»: