«Իշխանություններն անում են այն, ինչ բնորոշ էր միայն մեր թշնամի երկրին»․ Մետաքսե Հակոբյան

Արցախի ԱԺ պատգամավոր Մետաքսե Հակոբյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «3 օր շարունակ դատարանի դահլիճում հետևում էի «Սրբազան պայքարի» գործով դատական նիստերին, որտեղ քննարկվում էր 18 արժանապատիվ հայերի խափանման միջոցը փոխելու հարցը։ Երբևէ որևէ դատավարության դահլիճում չեմ հետևել ու այդքան մոտիկից չեմ առնչվել «արդարադատությանը», իսկ իրականում անարդարադատությանը։ Այնքան մեծ էր տիրոջից հրահանգը «պատշաճ» կատարելու ցանկությունն ու պատրաստակամությունը, որ հանրային մեղադրողները իրար հերթ չտալով, շնչակտուր բոլորի մասով նույն հորինած, առանց փաստերի, լղոզած տեքստը, այնքան կարդացած, որ արդեն վերջում անգիր էին ասում։ Սա ոչ թե մեղադրանք էր, այլ իշխանական մեքենայի մեխանիկական կրկնօրինակում։
Հետո փաստաբանները, ջանք ու եռանդ չխնայելով, փաստարկներով ջախջախում էին ակնհայտ կեղծ ու շինծու գործը, որն ի դեպ այնքա՜ն անկարևոր էր դատավորի համար (բազմիցս արձանագրեցի, որ չի էլ լսում), որ ինքն էլ անգիր արած, բոլորի կալանքը երկարացրեց առավելագույն՝ երեք ամսով։ Միայն, 2020թ.-ին արցախյան պատերազմի ժամանակ, անմահացած հերոս Հակոբ Ռոստոմյանի հոր՝ Արա Ռոստոմյանի խափանման միջոցը փոխվեց տնային կալանքի։ Փառք ու պատիվը մեր հերոսներինն է։
Սա վկայում է ոչ թե արդարադատության «հավասարակշռության», այլ դատավորի լիակատար կախվածության և իրավական համակարգի քաղաքական ենթարկվածության մասին։
Իսկ Արցախի ԱԺ պատգամավոր, իմ գործընկեր Դավիթ Գալստյանին նայելիս մտածում էի, որ Արցախում, 2023 թ.-ի ցեղասպան պատերազմի «հրադադարից» հետո, միայն մի պատճառով չմնացինք․ ոչ թե որ կսպանվեինք, այլ որ նույնիսկ ողջ մնալու դեպքում կկորցնեինք հայի արժանապատվությունը։ Սակայն արի ու տես, որ մեր հայրենիքի այս հատվածում՝ Մայր Հայաստանում, օրվա իշխանությունները չեն խորշում անել այն, ինչ մեր համոզմամբ բնորոշ էր միայն մեր թշնամի երկրին։
Այսօր դատարանները դարձել են իշխանության ձեռքին գործիք՝ ճնշելու արժանապատիվ քաղաքացիներին, ջարդելու ազատ խոսքը և վերջնականապես խեղդելու ժողովրդի արժանապատվությունը։
Այստեղ, այս դահլիճներում, պարզ երևում է, որ մենք ապրում ենք ոչ թե իրավական պետությունում, այլ բռնապետության մոդելի մեջ, որտեղ իշխանությունն ու դատարանը միավորվել են մեկ նպատակի համար՝ քաղաքացուն զրկելու իր արժանապատվությունից ու Հայաստանը վերածելու հպատակների երկրի։
Իսկ պայքարը վաղուց արդեն առանձին գործերի մասին չէ․ այն ամբողջ ժողովրդի ազատության ու արժանապատվության համար է»։