«Երեք հրատապ քայլ՝ Հայաստանի միջազգային դիրքերն ամրապնդելու համար»․ Արա Պապյան

Դիվանագետ, ԱԺԲ անդամ Արա Պապյանի ֆեյսբուքյան գրառումը. «Երեք հրատապ քայլ Հայաստանի միջազգային դիրքերն ամրապնդելու համար.
Հայաստանին առաջիկա ամիսներին անհրաժեշտ են նախաձեռնություններ, որոնք կավելացնեն նրա անվտանգության գործընկերները, տարածաշրջանային դերակատարությունը և տնտեսական հնարավորությունները։
Առաջարկում եմ երեք ուղղություն։
1. Գործակցությունը խորացնել Իսրայել–Կիպրոս–Հունաստան ձևաչափի հետ։ Հայաստանը պետք է նախաձեռնի չորս երկրների խորհրդակցություններ՝ պաշտպանական տեխնոլոգիաների, հակաօդային պաշտպանության, անօդաչու համակարգերի, էներգետիկայի, գյուղատնտեսության և տնտեսական կապերի շուրջ։ Սկիզբն արդեն կա. 2026 թ. ապրիլին Հայաստանը, Հունաստանն ու Կիպրոսը ստորագրել են եռակողմ պաշտպանական համագործակցության տարեկան ծրագիր։ Իսրայել–Հունաստան–Կիպրոս ձևաչափն էլ իր համատեղ հայտարարությամբ բաց է թողել համախոհ գործընկերների հետ համագործակցության հնարավորությունը։ Ուստի մոտակա ամիսների իրատեսական նպատակը այդ ձևաչափին միանալու առաջարկն ու համատեղ օրակարգի համաձայնեցումն է։ Այս քայլը նաև էապես կուժեղացնի Հայաստանի լոբբիստական հնարավորությունները ԱՄՆ-ում։
2. Ստեղծել անկախ տարածաշրջանային իրավապաշտպան կենտրոն։ Այն կարող է փաստագրել և միջազգային հարթակներում ներկայացնել տարածաշրջանի պետականազուրկ ժողովուրդների և էթնոկրոնական խմբերի՝ քրդերի, ասորիների, ալեվիների, եզդիների, զազաների, թալիշների, թաթերի, լեզգիների և այլ համայնքների լեզվական, մշակութային ու քաղաքացիական իրավունքներին վերաբերող խնդիրները։ Հայաստանը դրա համար ունի զգալի մասնագիտական ներուժ և կուտակած փորձ։ Այդպիսի աշխատանքը կարող է Հայաստանին տալ աննախադեպ հնարավորություններ և ընձեռել անփոխարինելի առաքելություն՝ զուգորդված Հայաստանի Հանրապետության վարկի կտրուկ աճով։
3. Առանձնակի հարաբերություններ զարգացնել Եթովպիայի հետ։ Եթովպիան կարող է դառնալ Հայաստանի տնտեսական հենակետը Աֆրիկայում՝ հայկական ապրանքների համար եթովպական շուկա մուտք գործելու և այնտեղից ավելի ազատ և աճող աֆրիկյան այլ շուկաներ դուրս գալու դարպաս։ Եթովպիան և Աֆրիկան Հայաստանի համար կարող են դառանալ թանկարժեք և կիսաթանկարժեք քարերի, ոսկերչական մետաղների աղբյուր։
Հայ և եթովպական քրիստոնեական ավանդույթների ընդհանրությունները, Եթովպիայի պատմության մեջ հայերի ներկայությունն ու ներդրումը, կարող են նպաստել փոխադարձ վստահությանը։ Եթովպիայում հայերի ունեցած բարի համբավը պետք է վերածել քաղաքական, ռազմական, կրթական, մշակութային և տնտեսական կապերի։
Հայաստանը պետք է Եթովպիայի հետ քննարկի նաև աշխատուժի կազմակերպված ներգրավումը։ Աշխատուժի ներգրավման ծրագրերում պակիստանյան ուղղության փոխարեն առաջնահերթությունը պետք է տալ եթովպական ուղղությանը»: