«Երբ կախված ես ՌԴ-ի կամքից, կարող ես լինել սուվերեն այնքանով, որքանով թույլ կտա քո «դաշնակիցը»». Գարեգին Միսկարյան

«Քաղաքացու որոշում» սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության անդամ Գարեգին Միսկարյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Հայկական ապրանքները ու հատկապես պտուղ-բանջարեղենը ինչքան որ արտահանման առումով պահանջված և հեշտ իրացվող են ռուսական շուկայում, այդքան էլ, որպես քաղաքական ճնշումների գործիք, վնասում են մեզ Ռուսաստանի հետ մեր հարաբերությունները ճիշտ կազմակերպելու հարցում։
Ու ինչպես էսօր ցույց է տալիս իրականությունը, խնդիրը միայն ռուսական վերնախավը չի՝ իր քմահաճ քաղաքական որոշումներով, այլ պայմանավորված նրանով, որ էդ երկրում ոտքից գլուխ, իրենց բառով ասած, «բառդակ» է, մի օր դա կարող են լինել քրեական տարրերը, մի օր՝ հյուսիսային Կովկասի հանրապետություններից մեկի ղեկավրները, կամ՝ էդ երկրում տիրող վիճակը, մի օր՝ Կազբեկի բնական աղետը, մի օր էլ, ինչպես էսօր, ոլորտը «սեփականաշնորհած» երրորդ պետության քաղաքացիները, կամ ինչ-որ ազգության կողմից վերահսկվող գյուղմթերքի շուկայում հայկական ապրանքի նկատմամբ «վետո»-ն։
Սա դառը իրականություն է, որի հետ չի կարելի հաշվի չնստել։ Ըստ այդմ՝ կա՛մ մենք զարգացնում ենք գյուղմթերքի վերամշակումը և դուրս ենք գալիս նոր շուկաներ (օրինակ չրերով՝ Չինաստան, կամ Եվրոպա, կամ պահածոներով արաբական երկրներ), կա՛մ սկսում ենք տեխնիկական կանեփի հենքի վրա զարգացնել թեթև արդյունաբերությունը, ասենք՝ ՏԵԽՆԻԿԱԿԱՆ կանեփից ստացված թելով բարձրորակ բրենդային ջինսեր ու սպորտային կոշիկներ (Չենք մոռանում, որ տեխնիկական կանեփից 50 հազար անուն ապրանք կարելի է ստանալ):
Իհարկե, լավագույն տարբերակը կլինի, որ բոլորն էլ արվի ու պիտի արվի, բայց խնդիրը այն է, որ ամբողջը կազմակերպելը առանց պետական գերատեսչությունների կողմից համապատասխան ռազմավարության մշակման և իրագործման մեջ անմիջական միջամտության, չի կարող լինել, ինչը, սակայն, կտրուկ հակասում է մեր երկրի քաղաքական ղեկավարության կողմից նշանակված նեոլիբերալ տնտեսական բլոկի որոշում կայացնողների արժեքներին, մոտեցումներին, պատկերացումներին (գուցե տնտեսական բլոկում ոչ բոլորի, բայց առնվազն նրանց, ովքեր վարչապետին ամեն գնով փորձում էին համոզել Ամուլսարի շահագործման արդյունավետության և անվտանգության մեջ):
Սուվերենության առաջին պայմանը տնտեսական կախվածության բացակայությունն է մի կետից, իսկ ավելի ճիշտ՝ հավասարակշռված, բալանսավորված տնտեսական շահի ապահովումն է։ Երբ դու ամբողջովին կախված ես մի երկրի կամքից ու հատկապես, եթե այդ երկիրը Ռուսաստանն է՝ իր քաղաքական վարքուբարքով, իր նիստուկացով (քաղաքական մշակույթով), դու կարող ես լինել սուվերեն միայն այնքանով, որքանով քեզ թույլ կտա քո «դաշնակիցը» և հետևաբար, քո զարգացումը միշտ հարցականի տակ է լինելու»: