«Այդպես էլ չենք հասկանում, անջատողականությունը որևէ երկիր երբևէ չի կարող սատարել». Հայկ Մարտիրոսյան

Քաղաքագետ Հայկ Մարտիրոսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Մեր քաղաքական միտքն անկարող է, անունակ է, մինչև ամենախորքերը փտած, հնամաշ ու տխմար է այնքան, որ մենք որպես հասարակություն այդպես էլ չենք հասկանում, տեղյակ չենք, չգիտենք, որ «անջատում»-ները՝ այսինք բառացի անջատողականությունը՝ սեպարատիզմը որևէ երկիր երբևէ չի կարող սատարել, եթե դա չի բխում, իր կամ որևէ գերտերության ուղղակի, անմիջական շահերից: Իսկ այդպիսի շահերը եզակի են լինում և Արցախի հարցը հաստատ դա չէ: Սեպարատիզմի խնդիրներ ունեն աշխարհի գրեթե բոլոր տերություններն ու գերտերությունները և Ազգերի ինքնորոշման կամ անջատման դրույթը վաղուց աշխարհում դարձել է մեծապես մերժելի: Հնամաշ դասագրքերով սնվածներն են միայն կարծում, թե Տարածքային ամբողջականության և ազգերի ինքնորոշման դրույթները շարունակում են հավասար մնալ: Առարկայական միջազգային քաղաքականությունում երկրների տարածքային ամբողջականության սկզբունքն անհերքելիորեն և միապետորեն առաջնություն է վայելում:
«Անջատում՝ հանուն փրկության» ձևակերպումը, ուղղակի հայտարարություն է այն մասին, որ մենք ճանաչում ենք Ադրբեջանի տիտղոսը՝ իրավատիրությունը Արցախի նկատմամբ, բայց հանուն փրկության՝ պահանջում ենք ճանաչել մեր «անջատումը» նրանից: Ինչու՞: Որովհետև չես կարող անջատվել մի բանից, որին միացած չես: Իսկ եթե խոսում ես անջատման մասին, ապա ընդունում ես, որ միացած ես եղել կամ միացած ես:
Անգամ հանուն փրկության անջատվելու համար անհրաժեշտ է ապացուցել անջատվողի հանդեպ իրականացվող ցեղասպանությունը: Փորձը ցույց է տալիս, որ քսաներորդ դարում որևէ ընթացող ցեղասպանություն որպես այդպիսին չի ճանաչվել: Երբեմն ավարտից հետո միայն, իսկ հաճախ՝ ընդհանրապես չի ճանաչվել: Արցախի հանդեպ Ադրբեջանի իրականցրած կամ իրականացվող ցեղասպանության հանգամանքն արտաքին աշխարհին ուղղակի անհնար է լինելու ընդունել տալ:
Եվ հիշեցնենք. Արցախը անջատվել է Հայաստանի Հանրապետությունից: Երբ տեղի ունեցավ Արցախի անկախության ինքնահռչակում՝ այն արդեն օրինական գործընթացով Հայաստանի մաս էր»: