«Չարենցի պես հանճար ունեցող ազգը պարտության հետ հաշտվելու ու ծուռ վզով ապրելու իրավունք չունի»․ Լ․ Գալստյան

ԱԺ «Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Լիլիթ Գալստյանի գրառումը․ «Արամ Խաչատրյան համերգասրահում նշվում էր մեծ հանճարի՝ Եղիշե Չարենցի 125 ամյակը։ Վաղուց, շատ վաղուց, մեր ծանր ու դառը օրերի մեջ, այսքան լուսավոր, այսքան ապրեցնող զգացողություն չէի ունեցել։ Դահլիճից դուրս եմ եկել վիրավոր արժանապատվությունս նորոգած, հայացքս՝ մի քիչ խաղաղված, ոտքս գետնին ավելի վստահ, Չարենցի Նաիրի երկրի երազին ու ցնորքին պատանդ, զինվոր․․․
Հանճարի կյանքի ու բանաստեղծական թռիչքի յուրաքանչյուր դրվագ հանդիսատեսն ընկալում ու արժևորում էր շունչը պահած, նաև՝ արցունքն աչքերին։ Անկարելի էր մեր օրերի հետ զուգահեռներ չանցկացնելն ու չլսել հոգումդ արթնացող, սթափեցնող ձայնը․ սա ենք մենք, մեր իսկականը, մեր հավերժականը, մեզ ապրեցնողը, մեր լինելիության դարավոր առեղծվածը, զուլալը, պետականություն պարտադրողը․․․
Ա․ Խաչատրյանի, Է․ Միրզոյանի, Ե․ Երկանյանի, Ռ․ Մավիսակալյանի, Ա․ Տերտերյանի, Կոմիտասի, Յ․ Հարությունյանի երաժշտությունն այնքան ներդաշնակ էր Չարենցին, օրվա խորհրդին, Չարենցի հանճարին այնքան պատեհ, ամբողջական ու ներդաշնակ ․․․
Արամ Սուքիասյանի բարձրաճաշակ մտահղացմամբ՝ համետորեն այնքան վեհ էր ու անկեղծ ամեն բան․ Ֆիլհարմոնիկ օրկեստրը, Կամերային երգչախումբը, մենակատարները, արտիստները․․․
Չարենցի պես հանճար ունեցող ազգը պարտության հետ հաշտվելու ու ծուռ վզով ապրելու իրավունք չունի․․․
Թուրքն ու փողոցի անհայրենիք խուժանը չեն կարող կասեցնել մեր երթը, սևացնել մեր անցյալը, կասկածի տակ դնել ապագան․․․
Մենք պարտավոր ենք․․․ամեն բան առջևում է, մեր հանճարի ուժով․․․»։