«Մեղավորությանդ զգացումը պիտի արտահայտվեր քո պահվածքում». Իզաբելլա Աբգարյան

Երևանի ավագանու անդամ Իզաբելլա Աբգարյանի գրառումը. «Մեղավորությանդ զգացումը պիտի արտահայտվեր քո ու քո քաղաքական թիմի պահվածքում: Բայց ականատես եղանք ճիշտ հակառակին. հոխորտանք, «ինչ կուզենք կանենք», «ում դուր չի գալիս, թող սառը ջուր խմի» ոճի ու հռետորաբանության:

Ընդ որում՝ որքան ավելի ցածր ռանգի են, այդքան ավելի շատ են փքված, գոռոզ ու հոխորտացող:

Միախմբելու փոխարեն էլ ավելի պառակտեցիք հասարակությունը՝ նախկին-ներկա ջրբաժանին գումարելով նաև տարիներ պայքար անցած, ձեզ սատարած, բայց ձեր կուսակցության անդամ չհանդիսացող, սեփական տեսակետ, քննադատական մոտեցում ունեցող մարդկանց զգալի բանակ:

Պառակտեցիք, որովհետև «միասին՝ հանուն գաղափարի»-ն այլևս կարևոր չէր, կարևոր էր իշխելը, ենթարկացնելը, թրի տակով անցկացնելը:

Գաղափարի համար տարիներով ձեզ հետ նույն ճամբարում պայքարած մարդիկ վատը դարձան, քաղաքական հաշվարկներով կամ պաշտոնի մոլուցքով ձեր կողքը հայտնվածները՝ լավը:

Որովհետև մասնակցային որոշումների, կարծիքների բախմամբ ճիշտ որոշումների կայացման փոխարեն կարևոր դարձավ վերարտադրվելն ու իշխանություն պահելը:

Վերարտադրվելու ու իշխանությունը պահելու մոլուցքը նախկինում էլ է քաղաքական ուժերին բերել կուրացման, իրականության զգացումը կորցնելուն:

Մեղավորության զգացումը դեստրուկտիվ է, կառուցողականը պատասխանատու վարքագիծն է, որն էլ մեր իրավիճակում պիտի նշանակեր կողքի դնել սեփական ամբիցիաները, խրամատավորման ու ներքին փոխհրաձգության փոխարեն ամեն ինչ անել, որ հնարավորինս շատ և տարբեր հայացքների մարդիկ լծվեին մեկ նպատակի՝ չթողնել, որ Հայաստանն ու Արցախը գահավիժեն»: