«Ընդդիմությունը կարող էր քաղաքական ձևակերպում գտնել վրանները հանելու համար». Ստեփան Դանիելյան

Քաղաքագետ Ստեփան Դանիելյանի գրառումը․ «Ընդդիմությունը կարող էր քաղաքական ձևակերպում գտնել վրանները հանելու համար, սակայն ինչպես սկիզբը, այնպես էլ վերջը, քաղաքական տրամաբանությունից դուրս էր:

Երբ է քաղաքական ու հանրային միտքը դատապարտվում մահվան՝ պայքարի ժամանակ, երբ ընդդիմությունն իրեն վեր է դասում քննադատությունից, ինչը համարվում է մեջքից հարված:

- Մարդիկ պայքարում են, մի բան էլ դուք արեք, կամ էլ մի խանգարեք:

- Կարող եք դուք արեք, կամ էլ սուս մնացեք:

- Հայրենքիը վտանգի մեջ է, իսկ դուք եկել դատողություններ եք անում:

- Դուք խաթարում եք ժողովրդի միասնականությունը, հիմա միավորվելու ժամանակն է, իսկ դուք կասկածներ եք սերմանում:

- Դուք աշխատում եք ընդդիմության դեմ ու ձեզ իշխանությունն է ուղարկել, կամ ԿԳԲ-ն, Կամ ՑՌՈՒ-ն...:

- Պայքար, պայքար մինչև վերջ:

- Ամոթ, ամոթ, ամոթ...:

Հանրային պայքարն սկսվում է քննարկումներից, դրվում են

կարճաժամկետ ու երկարաժամկետ նպատակներ, նշվում են թիրախները, մշակվում է մեթոդաբանությունը և այլն:

Հանրության առջև դրվում է Ապագայի Նախագիծ, որին ձգտում են հասնել ու որի շուրջն համախմբում են հանրությանը: Իշխանափոխությունը նշանակում է նոր որակի առաջարկ, և այդ նոր որակը պետք է հենց հանրահավաքների ժամանակ ցուցադրվի: Այսինքն՝ իշխանափոխությունը նշանակում է մտքի, հարաբերությունների, մտածողության որակի փոփոխություն:

Դրա համար, պետք է լինի նախաձեռնող խումբ, որոնց անունները հայտնի են հանրությանը և որոնք կրում են նախաձեռնության պատասխանատվությունը:

Երբ ինչ-որ բան է կատարվում և այդ ինչ-որ բանը հայտարարվում է վեր քննադատությունից, մահանում է միտքը, սառչում է մտքերի կենդանի փոխանակությունը:

Բնականաբար, ցանկացած նման նախաձեռնություն դատապարտված է մահվան, ինչը հենց սկզբնական փուլում է կարելի կանխատեսել, սակայն ինչի մասին չի կարելի խոսել»: