«Հարցը Ջհանգիրյանը չէ, այլ՝ ջհանգիրյանների գոյությունն արդարացնող հանրությունը»․ Լ․ Բարսեղյան

«Ասպարեզ» մամուլի ակումբի նախագահ Լևոն Բարսեղյանի գրառումը. «Հարցը Ջհանգիրյանը չէ, սիրելինե՛րս, խնդիրը Ջհանգիրյան արարող իշխանությունը չէ նույնիսկ՝ հին ու նոր, այլ՝ մասնագիտական իմաստով ջհանգիրյանների գոյությունն արդարացնող հանրությունը: Այդ պատճառով էլ իբր անելանելի դրության միջի փրկություն են մատուցում Ջհանգիրյանին, քոռերի միջի միաչքանին է՝ իբր, ինչպես ասում էր իմ կենսաբանության ուսուցչուհին: Էդ դեպքում լավ էր առաջ, գիտեինք՝ որ դատավորն ինչպիսին է, որ քննիչն ինչպիսին է, թե բա՝ արդարություն, հպարտ քաղաքացի, սեր և համերաշխություն: Ես չեմ պատկերացնում ինձ ջհանգիրյանների, վարդազարյանների, մացոների, տաթոների, արտուշների, կոստանյանների, նեմեցների, միհրանհակոբյանների և հազարավոր ուրիշների հետ սիրո և համերաշխության մեջ՝ քանի դեռ արդարության վերականգնում ու հատուցում չի եղել: Եթե դուք պատկերացնում եք, ձեր բարեգործ ջանին մեռնեմ ես:
Էս պատմության միջին հպարտ քաղաքացին էդ ուտուշխմուշ-բանակցություն-կտելոցի պատմության մատուցողն է եղել երևի, կամ մատուցողուհին, որ իր փողը վերցրել քաշվել է կողքի, ոչ էլ խաբար է, թե ինչ տեսակ կտեր է կերցրել Արդարադատության Աստվածը Արդարադատության Չաստվածին:
Զրուցակիցներից մեկը արդարացնում է մի անբարոյականին մյուս անբարոյականով հեռացնելու գեղեցիկ մշակույթը: Բայց անհասկանալի է մնում, թե վերջին անբարոյականին ով է հեռացնելու; Թե՞ Մանազկերտի խայտառակությունից հետո միայն Աստված է մեղավոր, նաֆսի տակ ենք, մենք մեղք չունենք»: