«Գիտե՞ք՝ ինչու են կրոնական կազմակերպությունների հետևորդները շատ»․ Գարեգին Միսկարյան

«Քաղաքացու որոշում» ՍԴԿ նախկին անդամ Գարեգին Միսկարյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է․ «Գիտե՞ք՝ ինչու են կրոնական կազմակերպությունների հետևորդները շատ։ Որովհետև կրոնավորները, թեկուզ շառլատան, թեկուզ տգետ, բայց կոնտենտ են ստեղծում։ Մոլորեցնում են ու շորթում, շորթում են ու կոնտենտ են ստեղծում, ստեղծում են ու տարածում, տարածում են ու մոլորեցնում, մոլորեցնում են ու շորթում ու էսպես շարունակ։ Դրա համար էլ կրոնախևները շատ են, ու բազմաբնույթ, շատ են ու բազմաշերտ, շատ են ու գնալով շատանալու են, որովհետեւ դրան ընդդիմացող չկա։

Իսկ ո՞վ պիտի ընդդիմանա... հումանիտար միտքը, հումանիտար գիտելիքը, հումանիտար կոնտենտը։ Մարդիկ մեղավոր չեն, որ տգետ են, հանգամանքներն են էդպես դասավորվել։

Իսկ ո՞վ է մեղավոր...
Թերևս, միակ իրական մեղավորները մեղավորներ որոնողները են։ Որովհետև, եթե դու տեսել ես մեղք՝ տեսել ես մեղավորություն, եթե դու տեսել ես մեղսագործություն՝ դու տեսնել ես խնդիր։ Բայց խնդրի լուծումը մեղավորների ու մեղսագործների մեջ չի։ Խնդրի լուծում մեղավորներ փնտրելու մեջ չի։ Խնդրի լուծումը մեղավորներին բացահայտելու մեջ չի, որովհետեւ խավարը ոչ թե այնտեղ է, որտեղ խավար են տարածել, այլ այնտեղ որտեղ լույսով չեն ողողել։

Իսկ ո՞վ պիտի լույս տարածի...
Նա ով տեսել է լույսը։ Նա ով տեսել է լույսը, բայց խավարի ու խավարամտության դեմ ոչինչ չի արել, կամ արել է շատ քիչ, անբավարար, որովհետև խավարի մասշտաբները սահմռկեցուցիչ են եղել, իսկ լուսավորելը թվացել է անհնար մեկի համար։ Որովհետև ինչ պիտի անի մի լուսատտիկը խավար մի ամբողջ տիեզերքում։ Ու նա, ամփոփվել է իր պատյանի մեջ, որպես թե խուսափի խավարից ու խավար տարածողներից։

Դե, ուրեմն, դուրս արի քո պատյանից, որովհետև դու մեղավոր չես։ Որովհետև քեզ ներշնչել են առաջնային մեղքի զգացումը, որ կառավարեն քեզ ու քո սերունդներին։ Դուրս արի քո պատյանից, որովհետեւ դու միայնակ չես։ Դուրս արի քո պատյանից ու տես թե ինչքան շատ են լույսի կրողները, լույսի զինվորները, լույս տվողներն ու լույս տարածողները։ Դուրս արի, ու կոնտենտ ստեղծիր։ Ստեղծիր ու տարածր։ Ու կտեսնես, թե ինչքան արագ ու ինչ թեթևությամբ կհաղթի լույսը, որովհետև լույսի համար սահմաններ չկան։ Ու տես, թե ինչպես ինքն իրեն կհաղթի արդարությունը, որ սրնդեսերունդ պահել փայփայել ու փոխանցել են քեզ, որ մի օր նրան կյանք տաս։
Եղիցի լույս...»։