Ուրբաթ, 22 սեպտեմբերի, 2023 թ.
|
Ստեփանակերտում`   +15 °C

«Պուտինի ռեժիմի անկման պարագայում արդյոք Ալիևը կփորձի ուժով վերցնել ամբողջ Արցախը». Գ. Միսկարյան

«Պուտինի ռեժիմի անկման պարագայում արդյոք Ալիևը կփորձի ուժով վերցնել ամբողջ Արցախը». Գ. Միսկարյան
241
Կիրակի, 11 սեպտեմբերի, 2022 թ., 14:36

«Ժողովրդավարական հարթակ» հիմնադրամի տնօրեն Գարեգին Միսկարյանը գրում է. «Պարզ է, չէ՞, որ Ալիևը երբեք չէր սանձազերծի սեպտեմբերի 27-ի պատերազմը, եթե 100%-ով վստահ չլիներ իր հաղթանակի մեջ։
Իսկ ինչպե՞ս պիտի վստահ լիներ։ Պիտի երաշխիքներ ունենար անձամբ Պուտինից, որ պատերազմը իր ուզած ձևով կավարտվի։ Երաշխիքները կլինեին գրավոր և բանավոր, բայց հընթացս կախված ֆրոնտում Ադրբեջանի «հաջողությունների» հետ կամրագրվեին թղթերով։ Դրա առաջին փուլի կուլմինացիան Ռուսաստանի և Ադրբեջանի միջև միջպետական պայմանագրերն էին, որոնք ստորագրվեցին Ռուսաստանի կողմից Ուկրաինա մտնելու օրերին։
Իսկ էդ երաշխիքների դիմաց ինչ որ բան պիտի տա՞ր։ Այո, և այդ «ինչ որ բանը» ռուսական բանակի ներկայություն էր Լեռնային Ղարաբաղում ու նաև վստահաբար հետագայում Բելառուսի ու մյուսների հետ միութենական պետություն մտնելու հեռանկարը։
Պարզ է, չէ՞, որ Ռուսաստանը իր խոստումը կատարելու համար օգտագործելու էր հնարավոր բոլոր միջոցները։ Իսկ այդ միջոցների մեջ, առաջին հերթին, իր կողմից թոշակի անցնող գեներալիտետին, իր կողմից տնօրինվող ինֆորմացիան, ու իր ցանցի միջոցով դեզինֆորմացիան և թիկունքում խուճապ տարածելը։ Դա էլ է պարզ։
Բայց դրա մասին չէ, որ ուզում եմ մտածենք, այլ այն մասին, որ Պուտինի պլանները Ուկրաինայում խառնվելով, մեխանիկորեն փոխվում են նաև պլանները Հարավային Կովկասի ուղղությամբ։
Ու եթե Պուտինը չկարողացավ պահպանել իր իշխանությունը ու կանգնեց դատարանի առաջ Ուկրաինայի հարցով, վստահաբար կարելի է ասել, որ հնարավոր կլինի ապացուցել նաև նրա մասնակցությունը Արցախի խնդրում Ադրբեջանի կողմից ուժային լուծման գնալու մեջ։
Էդտեղ խնդիր է առաջանում նաև Ալիևի համար։ Ու պետք է հասկանալ, թե արդյոք Ալիևը Պուտինի ռեժիմի անկման պարագայում կփորձի ուժի կիրառման նոր փորձով վերցնել ամբողջ Արցախը, թե կգնա խաղաղ կարգավորման ճանապարհով։
Բոլոր դեպքերում մենք որպես ժողովուրդ ու որպես պետություն պատրաստ չենք ոչ մի լուծման, ու էլի ինչպես դարերով եղել է, պիտի ապավինեք «աշխարհի մեծերին»։ Ու դա ինչպես միշտ, այնպես էլ հիմա շատ վատ է, որովհետև աշխարհը սուբյեկտայության վրա է կառուցված, իսկ մենք սուբյեկտայնանալու լուրջ խնդիր ունենք»: