«Սա պետք է լինի նաև ծանր պարտության մեր գլխավոր դասերից մեկը»․ Հակոբ Բադալյան

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանի գրառումը. «Այն, որ հասարակական-քաղաքական միջավայրի դերակատարների խնդիրն է հանրությանը ոչ միայն չմատնել հուսահատության, այլ նաև ներշնչել սեփական ներուժի հանդեպ վստահություն, կասկածից վեր է:
Բայց, այդ խնդրի լուծումը պահանջում է նախ զուտ մարդկային բարեխղճություն, և դրանից բացի նաև մասնագիտական էթիկա ու պատասխանատվություն: Որովհետև, երբ օրինակ այդ խնդրի լուծումը փորձ է արվում «գտնել» հանրությանը հավաստիացնելով, թե, օրինակ, Ադրբեջանը հեչ էլ չի հաղթել, Ալիևը հիստերիայի մեջ է, շտապում է, և այդօրինակ տրամաբանության շրջանակում, դա ավելի շուտ հանրության համար «օփիումի», քան վստահության վերականգնման լուծում է:
Սա, ի դեպ, պետք է լինի նաև ծանր պարտության մեր գլխավոր դասերից մեկը՝ իրականությանն առավելագույնս առերեսվելու թե՛ խորագիտությունը, թե՛ համարձակությունը դրան դիմակայելու արդյունավետության առանցքային գրավական է:
Այդ ամենը չի նշանակում, թե Ալիևը չունի խնդիրներ: Ունի, թե՛ այսօր, թե՛ ուներ երեկ, ուներ պատերազմից առաջ, ուներ պատերազմի ժամանակ և ունենալու է թերևս միշտ, ու այդ թվում նաև շատ բարդ խնդիրներ:
Բայց, եթե դա է մեր՝ թե՛ հոգեբանական, թե՛ մնացյալ առումներով վերականգնման և գործունեության հիմքը, ապա դա կարող է ունենալ նույն էֆեկտը, ինչ ունենում են օրինակ գործնականում փուչիկ տնտեսական աճերը՝ պայթում են, և ամբողջ հարցը լինում է այն, թե երբ ու ինչ պայմաններում կպայթեն դրանք:
Ըստ այդմ, Հայաստանի հանրային և պետական վերականգնման խնդիրը պետք է լուծվի «ինքնաբավության փիլիսոփայությամբ», որը կախված չէ Ալիևի «հիստերիայից» կամ «ինքնավստահությունից»: Մենք պետք է կարողանանք ձևավորել «ինքնաբավ» վստահությամբ հասարակական-քաղաքական-պետական օրգանիզմ, որն ի վիճակի կլինի նաև ռացիոնալ գնահատման ենթարկել հակառակորդի կամ թշնամու խնդիրներն ու հոգվիճակը, դրանից բխեցնելով նաև իր ռացիոնալ քայլերը»: