«Չեմ բացառում, որ Հայաստանի ԱԳ նախարարի՝ հանդիպման չմեկնելը ոչ թե փախուստ է, այլ քաղաքական դեմարշ». Հ. Բադալյան

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանի գրառումը. «Ես իհարկե տեղյակ չեմ շատ բաներից, ի տարբերություն աշխարհաքաղաքական կենտրոնների ղեկավարների, հատուկ ծառայությունների ղեկավարների և գլխավոր շտաբների տարբեր աշխատասենյակներում ձայնագրման սարք ունեցող և բոլորի պլաններին քաջատեղյակ մեր հարյուրավոր կամ հազարավոր հայրենակիցների:
Այդ իսկ պատճառով հետաքրքրում է միամիտ մի հարց: Ի՞նչ կլիներ, եթե Հայաստանի արտգործնախարարը այսօր լիներ ներկա Լավրովի և Բայրամովի ասուլիսին, և որևէ լրագրողի պայմանավորված հարցի համաձայն արտահայտեր հայկական կողմի հստակ, փաստարկված, հիմնավոր տեսակետը և դիրքորոշումը՝ ի պատասխան բայրամով-լավրովյան մանիպուլյացիաների:
Այն, ոչ պաշտոնական, բայց տարածվող միտքը, որ արտգործնախարարի Մոսկվա չմեկնելը միանգամայն ճիշտ էր, որովհետև այնտեղ անխուսափելի ենթարկվելու էր Լավրովի ու Բայրամովի համակցված ճնշմանը, ավելի շուտ ամուլ է, քան ամուր:
Հանդիպման չգնալը, կամ հանդիպման սենյակից «փախչելը»՝ շատ տարիներ առաջ հայկական դիվանագիտությունն ունեցել է նաև բարձր մակարդակի այդպիսի դրվագներ, որևէ կերպ չեն լուծում որևէ ճնշման հարց, որովհետև ճնշում ասվածը «սենյակում բռնելը» չէ: Եթե դիվանագիտական հանդիպմանը կա այնպիսի ճնշման սպասում, որ առաջանում է դրա համար հանդիպումից խուսանավելու կարիք, ապա այդ ճնշումը կգտնի մեզ վաղ թե ուշ՝ այլ տեսքով ու այլ «տեղում»:
Ես չեմ բացառում, որ Հայաստանի արտգործնախարարի չմեկնելը ոչ թե փախուստ է ճնշումից, այլ պարզապես քաղաքական դեմարշ, թեև ոչ այնքան ստացված, որովհետև այդ դեպքում պահանջուհմ է պաշտոնական մակարդակում իսկապես ամուր քաղաքական տեքստ: Նաև այդ առումով է, որ գործնականում կարծում եմ շատ ավելի ճիշտ կլիներ ասուլիսային «դեմարշը»՝ հենց Լավրովի ու Բայրամովի ներկայությամբ»: