«Քանի՞ տարի պետք է չափիչը լինի նախկին համակարգը». Հակոբ Բադալյան

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանը գրում է. «Հաճախ է հայտարարվում, որ Հայաստանում չկա համակարգային կոռուպցիա: Այս արտահայտության շուրջ կա բանավեճ: Իրավիճակն, անշուշտ, համեմատելի չէ նախկին կառավարող համակարգի հետ, բայց արդյոք քանի՞ տարի պետք է չափիչը լինի նախկին համակարգը, այլ ոչ թե սահմանենք նոր նշաձողեր և չափենք իրավիճակը դրանցով, որպեսզի ունենանք առաջընթացի ավելի ուժեղ խթաններ:
Առավել ևս, որ ավելի ու ավելի հաճախ են ի հայտ գալիս օրինակներ, որոնք առնվազն տալիս են մտահոգության և զգոնության տեղիք:
Եվ այստեղ առկա է մեկ այլ, ըստ իսˋ ոչ պակաս կարևոր հարց. Հայաստանում չկա համակարգային կոռուպցիա, իսկ կա՞ կոռուպցիայի դեմ համակարգային պայքար: Այդ հարցի պատասխանը հասկանալու համար պետք է տանք մյուս հարցը՝ իսկ ո՞րն է համակարգային պայքարը, ինչպե՞ս ենք այն պատկերացնում: Այստեղ, իհարկե, յուրաքանչյուրը կարող է ունենալ իր պատկերացումը:
Իմ գնահատմամբ, Հայաստանում չկա կոռուպցիայի դեմ համակարգային պայքար: Ես պատկերացնում եմ, որ կոռուպցիայի դեմ պայքարը չպետք է ունենա լոկ այսպես ասած իրավական բաղադրիչ, երբ ամեն օրինակ կամ ահազանգ կհայտնվի իրավապահ համակարգի տիրույթում ու կարժանանա համապատասխան իրավական գնահատականի, հետագա ընթացակարգով, ինչպես սահմանված է օրենքով: Իմ պատկերացմամբ, կոռուպցիայի դեմ համակարգային պայքարը պետք է ունենա նաև արժեքային բաղադրիչ, երբ, պայմանական իմաստով՝ «թղթերով ամեն ինչ կարգին» կարող է լինել, բայց կարգին չլինել արժեքային դաշտում: Ըստ իս, այսպես ասած, առաքելության փիլիսոփայությամբˋ առաջնորդվող վերնախավը պետք է սահմանի արժեքային, բարոյական առավել բարձր նշաձողեր, քան նույնիսկ «թղթայիններն» են:
Իմ պատկերացմամբˋ դա կլինի կոռուպցիայի դեմ համակարգային պայքար, և միայն համակարգային այդօրինակ բազմաբաղադրիչ պայքարն է, որ գործնականում մշակույթի մակարդակում կձեւավորի հակակոռուպցիոն իմունիտետ»: