«Առաջնորդվեցին լայք հավաքելու մոլուցքով ու մի ողջ երկիր տարան ողբերգության»․ Նարեկ Գալստյան

Քաղաքագետ, «24Նյուզ»-ի տնօրեն Նարեկ Գալստյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ ««Պատերազմը 1994-ին չկանգնեցնեիք ու Բաքուն արյան ծով դարձնեիք, որ այսօր այս վիճակը չլինելը» տիպիկ իշխանական պսևդոքարոզչական նարատիվ է, որի հիմնական խնդիրը Հայաստանն այսօր պատած ու Արցախը կլանած ողբերգության արդարացումն է։ Եթե թարգմանենք «նիկոլերենից» հայերենի, այս թեզը հերթական մեղավոր գտնելուն է ուղղված, որով փորձում են բացատրել իրենց անզորությունը «պատմության անիվի առջև»։ Այսինքն, եթե այն ժամանակ մեր զորքերը կարողանային Ադրբեջանին մատնել ստրատեգիական պարտության ու ստիպել ճանաչել Արցախի անկախությունը, ապա տարիներ հետո պատերազմի խնդիր չէր լինի, ուստի չէին լինի նաև այս հետևանքները։
Հիշեցնեմ, որ այս «պատճառաբանությունը» միակը չէ։ Չմոռանանք, որ Արցախի կորստի համար մեղավոր են Հայաստանի բոլոր իշխանությունները, 1988 թ-ի Շարժումը, որ տարավ մեր երկիրն անկախացման, զինվորական վերնախավը, դասալիք կամավորներն ու զինվորները, Ռուսաստանը... Շարքը կարելի է շարունակել։ Մեղավոր են բոլորը, բացի այսօրվա իշխանություններից, «ում գրպանը գցեցին պատերազմը»։
Սա, իհարկե, ցնդաբանություն է, որովհետև օրվա բոլոր հիմնական դերակատարները պնդում են, որ պատերազմի կանգնեցման սուր անհրաժեշտություն կար, ադրբեջանական հարձակման հետևանքով մենք ունեինք ահռելի թվով զոհեր, չէր հերիքում սպառազինությունն ու մարդուժը։
Ուստի իշխանական այս նարատիվն էլ գալիս է ավելանալու այն աղբանոցային պատճառաբանություններին, որ մինչև հիմա լսել ենք։ Իրականությունը, սակայն, իմ կարծիքով կարելի է շարադրել մեկ-երկու նախադասությամբ։ Այս իշխանությունները չհասկացան, չըմբռնեցին, ի վիճակի չէին իրենց դիլետանտությամբ վերլուծելու տարածաշրջանում ստեղծված իրավիճակը, արտաքնոց նետեցին ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի վերջին առաջարկը, որ, մեծ հաշվով, միջազգային հանրության առաջարկն էր, այլ ոչ թե միայն ռուսաստանցի համանախագահինը, գնացին պոպուլիստական «Աղդամի նուռ» ճանապարհով, երկիրը բաժանեցին սևերի ու սպիտակների, ոչինչ չարեցին ոչ պատերազմի, ոչ էլ խաղաղության համար։ Առաջնորդվեցին այսրոպեական լայք հավաքելու մոլուցքով ու մի ողջ երկրի ու ժողովրդի տարան ողբերգության։ Հետևանքներն էլ, ինչպես տեսնում եք, ոչ թե իրենք են կրում, այլ հարյուր հազարից ավել փախստականներն ու մեր պետությունը։ Հիմա էլ մեզ «կրթում են», թե բա պետք է ռացիոնալ լինել, չառաջնորդվել հովերով ու երազներով, ճիշտ ըմբռնել միջազգային հարաբերությունների ներկա վիճակն ու այլ բլա-բլաներ։ Կրթողներիս տեսեք...»։