Ուրբաթ, 29 օգոստոսի, 2025 թ.
|
Ստեփանակերտում`   +18 °C

«Ժողովուրդը մենք ենք, մեր տեղը թող ոչ ոք չորոշի` մենք հուսահատվել ենք, թե ոչ». Գեղամ Օհանյան

«Ժողովուրդը մենք ենք, մեր տեղը թող ոչ ոք չորոշի` մենք հուսահատվել ենք, թե ոչ». Գեղամ Օհանյան
59
Այսօր, 00:48

Ակտիվիստ, «Խարույկ» ակումբի տնօրեն Գեղամ Օհանյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է․ «Սիրելի Ջերմուկցիներ
Այս գրառումը ուղղված է ձե՛զ։
Ինձ հաճախ հարցնում են, ինչու մյուս հանքերի դեմ չեք պայքարում, հենց Ամուլսարի հանքին եք դեմ (Տողատակում ակնարկելով, թե իբր, ուղղորդված ենք)։ Պատասխանները իրականում շատ են՝
1. Նոր ԲԱՑ մետաղական հանք,
2. 3000 մ բարձրություն՝ ջրերի ակունքներ,
3. Զբոսաշրջային ամենահին մշակույթը ունեցող քաղաքի ուղղվածության խաթարում,
4. Բայց մեր մեջ ասած, ինձ համար ամենածանրակշիռ փաստը եղել է ու կա ձեր որոշումը։ Եթե լեռան տակը ապրողը և անմիջական տուժողը պայքարում է, դա ամենաարժեքավորն է։
2018 թվականին հանքի շինարարական աշխատանքները մոտեցել էին ավարտին, բուն հանքը գրեթե բացվում էր, հաշված շաբաթներ էր մնացել։ Բայց դուք ոտքի կանգնեցիք և Երևանից ստացաք աջակցությունը։ Հազարավոր մարդիկ ոտքի ելան ու կանգնեցին ձեր կողքին։
Դժվար գործընթաց եղավ, բայց վերջում լույսը հաղթեց։ Հանքը չբացվեց և արդեն 7-րդ տարին է լրացել, որ չի բացվել։
Ուզում եմ ասել, որ ոչինչ չի փոխվել։ Հանքը բացողները նույնն են, փոխկապավորները նույնն են, դուք նույնն եք, մենք նույնն ենք։
Ուղղակի մեզ կողքից ինչ-որ արհեստական նարատիվներ են ներարկել, թե բա «հիմա դիկտատուրա է, զոռով կբացեն» կամ «երկիրը հանձնեց, ընկել եք հանքի հետևից», «ժողովուրդը հիմա հուսահատ է»։
Սիրելիներ, այս ամենը լոլոներ են, ժողովուրդը մենք ենք, մեր տեղը թող ոչ ոք չորոշի՝ մենք հուսահատվել ենք, թե ոչ։
Իշխանությունը չի կարող զոռբայություն անել, այն ժամանակ իրենց ռեյտինգը 80% էր, հիմա՝ 15% է։ Թող փորձի բախտը։
Իսկ երկիրը հանձնելուն և մնացածին որ նայենք, պիտի չապրենք ուղղակի։ Էտ երկիրն էլ ենք ետ բերելու, խաղաղությունն էլ ենք բերելու։ Այս ստորացուցիչ կապիտուլյացիաները խաղաղության տեղ հրամցնողները անպատիժ չեն մնալու։
Ոտքի՛, տեր կանգնեք ձեր արժանապատիվ ապագային, մենք կա՛նք, մենք ձեր կողքին ենք, ոնց որ եղել ենք։
Չմոռանա՛ք, Համայնքը զորավո՛ր է»։

Աղբյուրը`   Գեղամ Օհանյան