«Անկախ նրանից՝ ում են գաղտնալսում կամ տեսանկարահանում, պետք է այդ երևույթը դատապարտվի»․ Հակոբ Բադալյան

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանի գրառումը․ «Կառավարության աշխատակազմի ղեկավարն ասում է, թե պետք է մոնիտորինգ անել՝ արդյո՞ք 2018 թվականին Փաշինյան-ԱԱԾ պետ Վանեցյան, ԱԱԾ պետ Վանեցյան և Հատուկ Քննչական ծառայության ղեկավար Խաչատրյան հեռախոսազրույցների գաղտնալսումը դատապարտել է ընդդիմությունը:
Նա այդ մասին խոսում է օրերս դաշտ նետված հայտնի գաղտնի տեսանկարահանումների առիթով, որում ենթադրաբար բարձրաստիճան հոգևորականներից մեկի անձնական կյանքն է:
Ընդ որում՝ նշում է, որ այդպիսի նյութերը չի մեկնաբանում, որովհետև մեկնաբանելը նշանակում է դե ֆակտո խրախուսել:
Շատ ճիշտ է, մեկնաբանելը նշանակում է խրախուսել: Բայց, չմեկնաբանելը նշանակո՞ւմ է դատապարտել: Մեկնաբանել պետք չէ, պետք է դատապարտել: Բայց պետությունից ակնկալվում է ոչ միայն դատապարտում, այլ նաև բացահայտում, թե պետության մեջ ո՞վ է իրականացնում այդ պետության քաղաքացիների անձնական կյանքի գաղտնի նկարահանումներ և նետում դրանք դաշտ:
Առավել ևս, երբ որևէ կառավարություն բոլոր պատեհ ու անպատեհ առիթներով երդվում է ինքնիշխանության ու անկախության, այլ երկրների գործակալների դեմ անմնացորդ պայքարի մասին, պետք է բացահայտի, թե ո՞ր երկրի գործակալներն են ինքնիշխան ու անկախ պետության մեջ գաղտնի տեսանկարահանում քաղաքացիների աձնական կյանքը:
Կա՞ երաշխիք, որ այդպիսի տեսանկարահանումներ գոյություն չունեն ոչ միայն ՀԱԵ, այլ նաև պետական ինստիտուտների տարբեր առանցքային պաշտոնյաների վերաբերյալ, որոնք կարող են դառնալ նրանց հանդեպ շանտաժի առարկա:
Հետևաբար, վերստին՝ անկախ, թե ում մասին է տեսանկարահանումը, պետությունը պետք է բացահայտի, թե ով է նկարահանողը, երբ, ինչպես, ով է տարածողը:
Իսկ ընդդիմությունը դատապարտել է 2018-ի հեռախոսազրույցների հայտնի գաղտնալսումը, թե ոչ, ի՞նչ կապ ունի: Նախ, ավելորդ է գուցե համեմատել անգամ՝ այդ հեռախոսազրույցներն ու անձական կյանքի գաղտնի տեսանկարահանումը:
Բայց ընդդիմության դատապարտել - չդատապարտե՞լն է հարցը: Այո, անկախ նրանից, թե ում են գաղտնալսում կամ տեսանկարահանում, պետք է այդ երևույթը ԴԱՏԱՊԱՐՏՎԻ:
Բայց, այդ գաղտնալսումների առումով էլ՝ դրանք իրականացնողները բացահայտվեցի՞ն: Հանրությանը ներկայացվե՞ց, թե ովքեր են իրականացրել այդ գաղտնալսումները, ինչպես, և այլն: Եթե այո, ապա ո՞ւր է այդ մասին սպառիչ տեղեկատվությունը: Եթե ոչ, ապա ինչո՞ւ գրեթե յոթ տարի անց բացահայտված չէ, թե ով և ինչպես է գաղտնալսել պետության բարձրաստիճան պաշտոնյաներին»: