«Բաքուն վարում է մտրակի և բլիթի քաղաքականություն». Թաթուլ Հակոբյան

Լրագրող Թաթուլ Հակոբյանի ֆեյսբուքյան գրառումը. «Մինսկի խմբի լուծարումը, որ հայկական լրատվական և քաղաքական տարածքում լուրջ քննարկման չենթարկվեց, Ադրբեջանի համար ուներ կարևորագույն նշանակություն: Իսկ երբ Հայաստանը միացավ ադրբեջանական այդ նախաձեռնությանը, Բաքվի դիրքերը ամրապնդվեցին նաև միջազգային իրավունքի տեսանկյունից: Մեր իշխանություններին թվում էր, որ եթե Մինսկի խումբը լուծարվի, դրանով, ինքնաբերաբար, կվերանա նաև ադրբեջանցիների՝ Հայաստանի վերադարձի սպառնալիքը, որ պարբերաբար Բաքուն բերում է հրապարակ և նյարդայնացնում մեզ:
Մինսկի խմբի ձևավորումը որևէ կապ չուներ ոչ Խորհրդային Հայաստանից հեռացած ադրբեջանցիների և ոչ էլ Խորհրդային Ադրբեջանից հեռացած հայերի հետ: Մինսկի խումբը, ավելի ճիշտ Մինսկի խորհրդաժողովը ձևավորվել է բացառապես մեկ նպատակով՝ գումարել խորհրդաժողով, որտեղ պետք է վճռվեր Լեռնային Ղարաբաղի կարգավիճակը:
Երբ դու լուծարում ես այդ կառույցը, դրանով օրակարգից դուրս ես բերում ոչ միայն Լեռնային Ղարաբաղի կարգավիճակի, այլև փաստացի փակում ես վերադարձի հնարավորությունը: Եթե հրաշքով գտնվեն տասը հայեր, որոնք ցանկանան վերադառնալ իրենց տներ, ապա դա լինելու է վերադարձ Ադրբեջանի բնակավայրերից մեկը, ասենք՝ Խանքենդի: Այսքանը և վերջ:
Օրակարգից դուրս է նաև ԼՂԻՄ վարչատարածքային միավորումը: Մինսկի խումբը չէր կարող ստեղծվել, եթե չլիներ ԼՂԻՄ-ը: Ճիշտ է, միջազգային հանրությունը, այդ թվում Ռուսաստանը, ԱՄՆ-ն ու Ֆրանսիան ճանաչում էին Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունը, բայց չէին կանխորոշում Արցախի կարգավիճակի ապագան:
Դիվանագիտական այս նրբություններին հայ քաղաքական միտքը ժամանակին ուշադրություն չդարձրեց, քանի որ շատերին թվում էր, որ Ղարաբաղի հարցը արդեն լուծված է:
Ադրբեջանը չի հրաժարվելու Հայաստան մի քանի հարյուր հազար ադրբեջանցիների վերադարձի օրակարգից: Դա մեր հանրապետության վրա ճնշման ու մեզ սանձելու գործիքներից է:
Բաքուն, ինչպես նկատում ենք, վարում է մտրակի և բլիթի քաղաքականություն: Օրակարգի վրա պահելով ադրբեջանցիների վերադարձի ու այսպես կոչված Զանգեզուրյանի միջանցքի թեմաները՝ Ադրբեջանը շարունակում է զավթած պահել շուրջ երկու հարյուր հիսուն քառակուսի կիլոմետր տարածք:
Բայց որպեսզի միջազգայնորեն ընկալելի լինի, Ադրբեջանը պարբերաբար դիմում է մարդասիրական քայլերի՝ թույլ է տալիս, որ իր տարածքով ցորեն հասնի Հայաստան՝ մեր խոզերի համար, կամ էժան բենզին է վաճառում մեզ:
Ի դեպ, այսօրվանից ադրբեջանական էժան բենզինը վաճառվելու է Երևանի բենզալցակայաններում: Նոր տարվա նախաշեմին, սա, անկասկած, պատմական, բայց հատկապես հումանիստական իրադարձություն է»: