Շաբաթ, 24 հունվարի, 2026 թ.
|
Ստեփանակերտում`   -1 °C

«Լիբերալների թիմակից Փաշինյանն առաջինն է միանում հակալիբերալական բլոկին․ դա կներվի՞ ՀՀ-ին»․ Հայկ Խանումյան

«Լիբերալների թիմակից Փաշինյանն առաջինն է միանում հակալիբերալական բլոկին․ դա կներվի՞ ՀՀ-ին»․ Հայկ Խանումյան
115
Այսօր, 01:06

Արցախի ՏԿԵ նախկին նախարար Հայկ Խանումյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «ՄԱԿ-ի և միջազգային կառույցների նկատմամբ թշնամանքը նորություն չէ ամերիկյան քաղաքական դաշտում։ Բազմաթիվ անձինք, խմբեր, հիմնականում նեոպահպանողական շրջանակներ, դեմ էին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո ստեղծված «լիբերալ միջազգային կարգին», գտնում էին, որ դա սահմանափակում է ԱՄՆ ինքնիշխանությունը և հանդես էին գալիս ընդհուպ ՄԱԿ-ից ու ՆԱՏՕ-ից դուրս գալու օգտին։ Նոր աշխարհակարգ ստեղծելու փորձ է Թրամփի «Խաղաղության խորհուրդը», որը ստեղծվել էր Գազայի համար, բայց մանդատը կարող է աստիճանաբար տարածվել տարբեր հարցերի վրա։
Միջազգային հարաբերությունները դառնում են առավելապես գործարքային՝ հիմնված ուժի, ոչ թե կանոնների վրա։ Չգիտեմ, ի՞նչ ճակատագիր կունենա նոր աշխարհակարգ հիմնելու այս փորձերը Թրամփի դարաշրջանի ավարտից հետո (3 տարի անց), արդյո՞ք լիբերալ էլիտան կհաղթի նրանց և կսկսվի ռեակցիան, թե Թրամփի թիմակիցները կմնան իշխանության։
Համենայնդեպս, լիբերալների (հատկապես եվրոպական լիբերալների) թիմակից համարվող Նիկոլ Փաշինյանն առաջինն է միանում հակալիբերալական բլոկին։ Արդյո՞ք լիբերալ ռեակցիայի ժամանակ սա կներվի Հայաստանին, թե՞ հետևանքներ կունենա։ Այնուամենայնիվ, գաղափարական հենքի և սկզբունքայնության բացակայությունը Փաշինյանի ու իր կուսակցության մոտ ցույց են տալիս, որ նրանք խնդիր չունեն 180 աստիճան շրջադարձ կատարելու։ Հավանաբար գալիս է նաև հիասթափությունը միջազգային լիբերալ էլիտաներից, որի մասին Փաշինյանը հրապարակայնորեն արտահայտվեց մեկ տարի առաջ՝ թիրախավորելով Բայդենի վարչակազմը։ Միակ «մխիթարությունը» Հայաստանի աննշանությունն է, այսինքն ոչ ազդեցիկ լինելը, որը միգուցե թույլ կտա աննկատ մնալ միջազգային հարաբերությունների վերաձևակերպման մեջ և ճակատագրական հետևանքներ չի ունենա մեզ համար։
Սրա ազդեցությունը ներքաղաքական կյանքում կարող ենք զգալ ավտորիտարիզմի աճով։ Ժողովրդավարության առաջընթացը կամ հետընթացը չկարևորող աշխարհում առաջանում են ավտորիտար գայթակղություններ, որոնք կարող են ջարդվել ոչ միայն քաղաքական մրցակիցների, այլև՝ լրատվամիջոցների, քաղհասարակության և բիզնեսի գլխին»։

Աղբյուրը`   Հայկ Խանումյան