«Պետությունը պետք է բիզնեսի ձեռքը բռնած, ուս ուսի զարգանա»․ Վահրամ Միրաքյան

Գործարար, մարքեթոլոգ Վահրամ Միրաքյանի ֆեյսբուքյան գրառումը. «Վերջերս Թրամփը արաբական երկրներ այցելությունն ամփոփեց մոտ 2 տրիլիոն դոլար ներդրումներ ԱՄՆ ներգրավելով։ Դրանց թվում էին, օրինակ՝ $96 միլիարդի ավիացիոն գործարք՝ Qatar Airways-ի կողմից մինչև 210 Boeing ինքնաթիռների գնման համար, $142 միլիարդի պաշտպանական գործարք Սաուդյան Արաբիայի հետ, Արաբական Էմիրությունների կողմից՝ $1.4 տրիլիոնի ներդրումային պարտավորություն ԱՄՆ-ում առաջիկա տասնամյակի ընթացքում։
Կամ՝ 2025 թվականի մայիսի 8-ին ԱՄՆ-ը և Միացյալ Թագավորությունը կնքեցին պատմական առևտրային համաձայնագիր, որով Մեծ Բրիտանիան վերացրեց ԱՄՆ-ից ներմուծվող էթանոլի 19% մաքսատուրքը, ԱՄՆ-ի գյուղատնտեսական արտադրողների համար ստեղծվեց $5 միլիարդի նոր արտահանման հնարավորություն և այլն։
Թրամփի բոլոր արտասահմանյան այցելություններն ուղեկցվում են առաջատար ընկերությունների ղեկավարներով, որպեսզի տեղում գործարքներ կնքվեն ընկերությունների միջև։
Թրամփի անցնելուց հետո ԱՄՆ ամբողջ պետական ապարատը ներգրավված է ԱՄՆ ներդրումներ ներգրավելու գործին։ Դեսպանատներից սկսած՝ ներդրումային տուռեր են կազմակերպում դեպի ԱՄՆ բոլոր երկրների, այդ թվում՝ Հայաստանի գործարարների համար։
Պատկերացրեք իրավիճակ, երբ ՀՀ առաջին դեմքերը որևէ երկիր պաշտոնական այցելությունից վերադառնալիս հայտարարում են, որ այցելության ընթացքում կնքվել է տարեկան $100 միլիոն դոլարի պայմանագիր՝ հայկական «Արմենիա» գինիները տվյալ երկիր արտահանելու համար, կամ պայմանագիր է կնքվել տարեկան $50 միլիոն դոլարի հայկական լոլիկը տվյալ երկիր արտահանելու ուղղությամբ։ Կամ պայմանավորվել են, որ տվյալ երկիրը $200 միլիոն դոլարի ներդրում կանի ՀՀ տուրիստական ոլորտում։ Թեման չշարունակեմ, բայց պատկերացնո՞ւմ եք՝ ինչ տնտեսություն կունենանք պետություն-տնտեսություն նման համագործակցության արդյունքում։
Կամ պատկերացրեք իրավիճակ, երբ մեր բոլոր դեսպանների արդյունավետությունը չափվում է նրանով, թե որքան հայկական ապրանք են օգնել արտահանել իրենց պաշտոնավարման երկիր, կամ որքան ներդրում են ներգրավել Հայաստան։ Այդ KPI-ից հետո մեր դեսպանների մեծ մասը կարող է պարզվի՝ արդյունավետ չեն գործում։
Ադրբեջանական նավթի հետ մրցակցելու կամ զարգացող աշխարհի տեմպին դիմանալու համար հիմա արդեն բավարար չէ միայն բիզնեսի համար ներքին արտոնություններ տալ։ Պետությունների մրցակցությանը դիմակայելու համար պետությունը պետք է բիզնեսի ձեռքը բռնած, ուս ուսի զարգանա։ Ինչպես անում են ուժեղ պետությունները»։