«Ովքե՞ր են Աննա Վարդապետյանին զանգողները». Սևակ Հակոբյան

Լրագրող, խմբագիր Սևակ Հակոբյանի ֆեյսբուքյան էջում տեսանյութ է հրապարակել՝ կից գրառմամբ․ «Ովքե՞ր են Աննա Վարդապետյանին զանգողները․ «Կարճ ասած»
ԱԺ ՔՊ-ական պատգամավոր, վարչապետի աշխատակազմի նախկին ղեկավար Արայիկ Հարությունյանը հարցազրույցում ասում է՝ երկու տարի առաջ ընդդիմության կողմնակիցներից մեկը հեռուստատեսությամբ ասել էր, որ «էս իշխանություններին պետք է հասցնենք էն օրը, որ Հանրապետության հրապարակում բոլորին կախենք»։ Ասում է՝ ես էլ, որպես պոտենցյալ կախվող, քանի որ բարձր պաշտոնյա եմ, ուղարկում եմ հաղորդում դատախազություն․ ինձ պատասխանում են՝ հիմք չկա։ Դրանով Արայիկ Հարությունյանը չի բավարարվում, ասում է՝ խոսեցի դատախազի հետ։ Ու եկել է, այդ մասին պատմում է հեռուստատեսությամբ։ Ինչո՞ւ պետք է դատախազությանը դրդեն քննել սոցիալական ցանցերի մեկնաբանությունները և այդպես իրավական համակարգը դարձնեն քաղաքական գործիք, սա դեռ մի կողմ։
«Ես նույնիսկ դատախազի հետ եմ խոսել, ինձ ասում են՝ էդտեղ բան չկար»։ Իսկ դուք ո՞վ եք, որ գլխավոր դատախազի հետ պետք է ձեր հարցով խոսեք։ Էդ ի՞նչ ձևաչափ է։ Գլխավոր դատախազի ձեռքի համարը ես էլ ունեմ, կարող է՞ մի հատ զանգեմ-ասեմ՝ իմ վիդեոյի տակ 1000 հատ նիկոլական ֆեյք ինչ ասես գրում են, հլը դավայ քրգործ հարուցեք։ Կարո՞ղ եմ, թե՞ չեմ կարող։ Բա ինչի՞ է կարող Արայիկ Հարությունյանը։
Գուցե նրա համար, որ էն ժամանակ, երբ սույն տիկինը աշխատում էր որպես Նիկոլ Փաշինյանի օգնական, Արայիկ Հարությունյանն էլ կառավարության աշխատակազմի ղեկավարն էր՝ փաստացի Աննա Վարդապետյանի շեֆը, ու ինչպես որ հանձնարարություններ տալիս էր էն ժամանակ, իր ընկալմամբ՝ կարող է հիմա էլ տա՞լ։ Ի՞նչ է եղել որ, չէ՞ որ Աննա Վարդապետյանը ընդամենը աշխատասենյակի տեղն է փոխել, բայց էությամբ մնացել է Նիկոլի օգնականը։ Եթե Նիկոլը զանգում է ու տալիս է հրահանգներ, առաջադրանքներ, ինչի՞ չի կարող նույնը անել Արայիկ Հարությունյանը։ Եթե իրապես անկախ լիներ Աննա Վարդապետյանը, ապա Արայիկ Հարությունյանը զանգից հետո կհայտնվեր մեղադրյալի աթոռին՝ անկախ մարմնի ղեկավարի հետ կոռուպցիոն կապի մեջ մտնելու համար։ Էդ մարդու համար էնքան սովորական է էս վիճակը, էնքան էդպես պետք է լիներ, որ մի հատ էլ հեռուստատեսությամբ է հայտարարում զանգի մասին։
Ժողովուրդ ջան, ասում եք՝ ինչո՞ւ են նիկոլենք երկրրի հերն անիծում, հանձնում, ծախում, փոխանակում, ու չկա որևէ արձագանք իրավապահներից․ որովհետև գլխավոր դատախաղը, ինչպես երևում է, աշխատում է որպես Փաշինյանի օգնական, ոչ թե անկախ մարմնի ղեկավար։ Եթե հասել ենք էնտեղ, որ Արայիկ Հարությունյանը կարող է զանգել կամ տեսնել ու իրեն հետաքրքրող գործից խոսել, ինչո՞ւ չի կարող նույնը անել Արայիկ Հարությունյանի շոֆեռը։ Նա, կրկնում եմ, այս ամենից եկող տպաավորությամբ, մնացել է Արայիկ Հարությունյանի համար որպես Նիկոլի օգնական Աննա, որը իր ենթական էր։
Զանգովի արդարադատությունը, իմ պատկերացմամբ, հենց սա է, երբ մեկը զանգում, ասում է՝ ուզած-չուզած պետք է կալանք տաս, էն մեկը զանգում-ասում է՝ էս գործով ինչի՞ չկան մեղադրյալներ, էն մեկը զանգում հարցնում է՝ բա կալանքը ե՞րբ կլինի ու այսպես շարունակ․ սա զանգով՝ «բջջային արդարադատություն» է։ Ու հետաքրքիր է, թե ՔՊ-ից որ մեկը իր ինչ հարցով ու որ կառույցի ղեկավարին է զանգում։ Էն տարի չէ՞ր, որ ԱԺ ամբիոնից մի քիչ վիճեցին ու պարզվեց, որ ՔՊ-ական պատգամավորներն էլ զանգում են քննչական կոմիտեի նախագահին։ Էս երկրում արդարադատությունն էդպիսինն է, ժողովուրդ ջան. ՔՊ-ից ով ում ուզում՝ զանգում է։ Ստացվում է՝ ով հնարավորություն ունի զանգելու դատախազին, քննչականին, ԱԱԾ տնօրենին, հակակոռուպցիոն, իր գործն առաջ է տանում, ուրիշին դատել է տալիս, իրեն էլ ազատում է պատժից, ով ոչ՝ դատվում է։
Էդ զանգերի արդյունքը չէ՞, որ եքա երկիրը վարի տվեցին, ու մեկը չպատժվեց։ Օրերս աչքովս ընկավ, որ Նիկոլ Փաշինյանի մոտ է գալիս Սահմանադրական դատարանի նախագահ Արման Դիլանյանը։ Կասեք՝ ի՞նչ խնդիր կա, պաշտոնավարումն ավարտում է, եկել է հրաժեշտ տալու։ ՍԴ նախագահի հանդիպումը վարչապետին իրավախախտում չէ, բայց եթե հանդիպումն ուղեկցվում է փոխադարձ գովեստներով, իսկ հանրային դիսկուրսում արդեն առկա են մտահոգություններ դատարանի որոշումների հնարավոր քաղաքական պայմանավորվածության մասին, ապա առաջանում է վստահության խնդիր։ Արմեն Դիլանյանն ասում է՝ ես ամենածանր ժամանակներում եմ եղել ՍԴ նախագահ, հաղթահարել ենք էդ ժամանակահատվածը և հայտնվել պետության ու ժողովրդի կողքին։ Պետության ու ժողովրդի՞ն․ չէ․ երկու բառն էլ ձեր պարագայում ավելորդ է թվում․ գուցե ուզում էր ասել՝ կառավարության կամ՝ ՔՊ-ի։ Ի՞նչ փորձությունների մասին է խոսում, ՍԴ-ն ի՞նչ փորձությունների միջով է անցել, բացի ՔՊ-ացվելուց։ ՍԴ նախագահը կարծես հաշվետվություն էր տալիս, որ՝ «ինձ ՔՊ-ն ընտրել է, ես էլ ձեր գիծը պահել եմ»։
Նույն ՍԴ-ն ընդամենը 4 ամիս առաջ վավեր է ճանաչել Նիկոլի աղաղակող կեղծիքներով ընտրությունները։ Գողացել են կուսակցության 4 տոկոս ձայները, ՍԴ-ն ասել է՝ պրոբլեմ չկա։ Բաժանել են պաշտոնական ընտրակաշառք, ասել է՝ պրոբլեմ չկա, ընդդիմադիրներին դարձրել են քաղբանտարկյալ, էլի պրոբլեմ չկա, վարչական ռեսուրսն օգտագործել են որպես գլխաքանակ, դարձյալ ՍԴ-ն խնդիր չի տեսել․ բա շնորհակալ կլինեն էլի իրարից Արմեն Դիլանյանն ու Փաշինյանը․ մեկը նշանակեց, մյուսը հավատարիմ մնաց։
Կարո՞ղ է Սահմանադրական դատարանը որոշում կայացնել ի հակառակ ՔՊ-ի, ՔՊ-ական կառավարության ու Նիկոլի։ Այս կազմով՝ վստահաբար ոչ։ Կլինի ՀԷՑ-ի խլում, Հայաստանից միջանցքի տրամադրում, թե եկեղեցու գործերին խառնվել, իրենց համար սահմանադրական է»: